Gisteren was het weer mijn wekelijkse ‘Isadag’. Heerlijk, om de hele dag met zo’n dreumesje op te trekken! Isa is een heel vrolijk meisje, en ze zingt en brabbelt voert gesprekken, de hele dag door.
De papa op dit filmpje lijkt niets van het gebrabbel van zijn dochter te verstaan.
Hoe anders is dat bij oma en Isa……;-)

Paraplu’s

Het binnenshuis openen van een paraplu betekent ongeluk, zo is algemeen bekend.
Maar er bestaan ook minder bekende varianten. Zo zou het laten vallen van een paraplu leiden tot acuut verstand- of geheugenverlies.
Een gevallen zonnen- of regenscherm zou men nooit zelf mogen oprapen, want dat leidt tot ongeluk in de toekomst. Wanneer een dame haar paraplu opraapt, zal zij een oude vrijster worden.
Een paraplu cadeau doen of op een tafel of bed leggen lokt de kwade geesten uit die zich eronder
verschuilen. Een paraplu openen als het mooi weer is, brengt al ongeluk.

Een filmpje over een kleine beer in nood….

Klik maar op het plaatje.

Eén van de complicaties van diabetes is parodontitis. Parodontitis kan, als het erg genoeg is, je je gebit kosten, maar kan normaliter goed behandeld worden. Parodontitis is sowieso niet zonder risico’s, maar voor mensen met diabetes kan het desastreuze gevolgen hebben.

Karin heeft, net als ik, diabetes. En parodontitis. Ondanks een goede behandeling van de tandarts en de mondhygiëniste is haar gebit niet meer te redden. Tanden en kiezen staan los en het tandvlees is dusdanig ontstoken dat Karin heel veel pijn heeft en niet meer ‘normaal’ kan eten.
Haar gebit moet er dus uit. En dat gebeurt vandaag.

Onder volledige narcose wordt Karins gebit vanochtend getrokken in het Scheperziekenhuis in Emmen. (Ja, datzelfde ziekenhuis dat momenteel zo negatief in de publiciteit staat)
Hiervoor moest ze gisteren eerst diverse andere onderzoeken ondergaan, o.a. bij de cardioloog en bij de internist. Gelukkig blijkt Karin kerngezond te zijn, dus de artsen hebben groen licht gegeven voor de operatie.

Vanaf vandaag gaat Karin zeker een week of acht tandeloos door het leven. Het plaatsen van een prothese gelijk na het trekken, zoals dat in de meeste gevallen gebeurt, lukt niet bij mensen met het syndroom van Down. Vanwege de dikke (vaak naar buiten hangende) tong bij deze mensen, en het opgezwollen tandvlees na het trekken, gaat dit niet. Eerst moet het tandvlees slinken en de hechtingen eruit zijn, en pas dan kan het aanmeten van een prothese beginnen.
En dan maar hopen dat ze die ook wil dragen….

Karin laat het allemaal maar gebeuren. Op de vraag of ze er ook tegen op zag, zei ze “nee hoor, Janny is bij me.”
Jullie weten dus waar ik straks ben…..
(En vraag me alsjeblieft niet wat ik hiervan vind. Ik kan wel janken…)

In het rijtje met muziekfilmpjes mag Susan Boyle natuurlijk niet ontbreken. Dat Britain talent heeft, dat is wel zeker. Een paar jaar geleden was Paul Potts de grote ontdekking, en nu lijkt het erop dat Susan Boyle de wereld gaat veroveren.
Als je op haar foto klikt, kun je haar horen zingen.

In minder dan no time verschenen er diverse persiflages van Susan. Eén daarvan wil ik jullie niet onthouden, want die is van onze eigen Annie.

Kijk, luister en geniet!

En als ik nou toch met muziekfilmpjes bezig ben….

Dit filmpje maakt me toch zo vrolijk. Stel nou dat dit eens echt spontaan zou gebeuren, dat zou toch helemaal geweldig zijn!

Klik maar op het plaatje.

Om de week mee te beginnen…

Vroeger was Sesamstraat ook om HALF ZEVEN. Ideaal! De kinderen wisten: Eerst naar Sesamstraat kijken en dan slapen! Toen werd het ineens verplaatst naar 6 uur. Precies tijdens het eten! Daarna werd het verplaatst naar half zes. Tijdens het koken! En straks wordt het uitgezonden om 5 uur!! Dit gesol met de uitzendtijden heeft níéts te maken met de regelmaat die wij onze kinderen willen bieden. Houden de mensen in Hilversum rekening met de wensen van Nederlands grootste bevolkingsgroep: Ouders met kleine kinderen?

Ondersteun deze aktie, en schrijf dat je Sesamstraat om half zeven op de buis wilt hebben. Alle kinderen en hun ouders zullen je dankbaar zijn!
Doen!

Pasen kent net als Sinterklaas en Kerst ook zijn symbolieken, de Paashaas en de gekleurde paaseieren. De Paashaas verblijft maar een dag of nacht in het land om de eieren te verstoppen.
Over de herkomst van de Paashaas doen verschillende verhalen de ronde. Hier kun je er meer over lezen. En als je wilt weten waarom wij met Pasen zoveel eieren eten, moet je hier klikken.

Op de late zaterdagavond van de schepping keek de Almachtige op zijn werk neer en legde zijn voeten op de tafel. Hij verheugde zich op zijn eerste rustdag.
De eerste zondag in de geschiedenis kon beginnen.
De Almachtige was tevreden.

Maar plotseling hoorde hij bij de deur een vreemd geluid. Hij stond op om te kijken wie het was. Het was de kat.

“Grote heer”, sprak de kat en streek langs de benen van de Almachtige.
“Uw schepping is wonderbaarlijk en mooi en ook ik ben tevreden. U gaf mij een prachtige vacht,die mij tegen de kou beschermt. U gaf mij mooie zachte voetjes,waarmee ik onhoorbaar kan sluipen. U gaf mij scherpe nagels en een soepel lichaam, die een goede jager en klimmer van mij maken.
En toch kan ik niet verbergen dat er een kleinigheid aan mij ontbreekt,”

De oude Heer fronste zijn voorhoofd en dacht na over wat hij kon vergeten hebben.
Het kattenluikje kon het niet zijn die uitvinding was pas voor later bedoeld.
Hetzelfde gold voor het kattengrit,waar eerst de domesticering aan vooraf moest gaan.

“Spreek!”, sommeerde de Almachtige zijn bezoeker.
“Wat ontbreekt er aan jou?”

“Het is maar een kleinigheid Heer”, sprak de kat terwijl hij van de zenuwen met zijn poot over zijn snorharen streek, het is ook niet als kritiek bedoeld….”

“Voor de dag ermee”, beval de Almachtige.
Hij was een beetje geagiteerd, omdat hij zijn zondagsrust in gevaar zag komen.
“Wat is het?”
“Nou kijk”, sprak de kat terwijl met zijn staart op zijn voorpoten sloeg.
“Ik ben niet weerbaar genoeg!
Mijn nagels en tanden zijn uitstekende wapens tegen de muizen en andere knaagdieren en met mijn springkracht kan ik heel wat vogels schrik aanjagen maar aan de mens ben ik machteloos overgeleverd”.

Onrustig keek de Almachtige op de klok.

De kat gebruikte de pauze om verder te gaan. “U hebt de leeuw en de tijger enorme scheurkiezen en angstaanjagende klauwen gegeven. De slang kan zich met gif teweer stellen. Zelfs de egel kan met zijn stekels de mensen onder controle houden.
Alleen ik Heer ben weerloos en daarom een beetje ongelukkig”.

“Wat had je in gedachten?” vroeg de Almachtige, “wil je vleugels als een vogel hebben? Of wil je je als een worm in de aarde kunnen verstoppen?”

“Ik weet het niet”, zei de kat treurig, “misschien zou een grote slagtand zoals die van een olifant of neushoorn goed zijn.”

“Zoals je wilt”, sprak de Heer en gaf de kat twee enorme slagtanden van het edelste ivoor.
Direct viel de kat voorover, niet in staat zich te bewegen.

“Ik geloof dat slagtanden toch niet de oplossing zijn”, klaagde de kat, nog ongelukkiger dan eerst. “Als ze maar niet zo groot waren! Misschien zou een spitse snavel beter zijn!”

Weer vervulde de Heer zijn wens en verving zijn kleine neusje door een dolkachtige snavel.
Maar de kat was opnieuw ontevreden,
“Ik geloof dat een snavel toch niet de oplossing is”, jammerde hij, terwijl hij onhandig op de grond pikte. “Hoe moet ik nu mijn vacht verzorgen? Misschien zou een pantser beter zijn!”

En weer vervulde de Heer zijn wens en weer was de kat ontevreden en weer wenste de kat iets anders. Maar wat de Almachtige ook deed,de kat werd steeds treuriger.

Intussen was het al een minuut voor middernacht.
De zevende dag waarop de schepping voltooid zou zijn kwam met rasse schreden dichterbij.

Toen keek de Heer naar het arme katje en sprak.
“Om de mens aan te kunnen heb je geen slagtanden nodig, geen snavel en ook geen pantser. Ik geef je een wapen dat doeltreffende is dan scheurkiezen of gif! De mensen zullen eerbiedig aan je voeten liggen: Ik schenk je het spinnen.”

Op dat moment sloeg de klok twaalf uur, begeleid door een behaaglijk geluid dat uit de diepte van een overgelukkige kattenkeel kwam.

Toen zag de Heer dat het goed was en nam het spinnende bundeltje op zijn schoot en zei “Ik heb zes dagen lang en hard gewerkt en heb nu een beetje ontspanning nodig. Mijn eerste zondag wil ik samen met jou doorbrengen.”

Zo sprak de Almachtige terwijl hij met het katje op de bank ging liggen voor een dutje.

(een sprookje van Gregory Heath.)

Waarschijnlijk houdt de mevrouw in dit filmpje ook ontzettend veel van spinnende katten. Ze heeft er maar liefst 136…….

Gisteren hoorde ik op de radio dat de betekenis van Pasen, en ook Goede Vrijdag bij een groot deel van de Nederlanders onbekend is. Bij Pasen horen de paaseieren, de paashaas en het paasvuur, maar wat het paasfeest werkelijk inhoudt, weten veel mensen niet meer. Goede vrijdag is voor veel mensen een extra vrije dag, maar wat we op deze dag gedenken…..???
De vrije dagen zijn belangrijker dan de oorspronkelijke betekenis…

Wat betekenen Goede Vrijdag en Pasen voor jou?
Vertel eens?

Weet je waarom vrouwen niet kunnen slapen? Ze hebben teveel ballen … ‘t Is te zeggen: ze houden teveel balletjes in de lucht volgens Et cetera.
Zij schijft:
Heb je je ooit afgevraagd hoe het vrouwelijk brein werkt? Dat is nu eindelijk uitgelegd. Het zit zo: wanneer er een beslissing moet worden genomen, of een probleem opgelost, beschikt een man slechts over twee ballen, en deze twee kleine balletjes nemen al zijn gedachten in beslag. Maar vrouwen hebben veel, heel veel ballen. En elk van die ballen stuitert rond als ze nadenkt over wat er gedaan moet worden, welke beslissing genomen moet worden, hoe een probleem op te lossen. Dit is precies de reden waarom vrouwen niet kunnen slapen. Elke nacht weer.

Als je het nog niet heb begrepen, kijk dan eens naar de illustratie hierboven, die maakt alles duidelijk …

Herken je je hierin????

Het verrassingsweekend bracht ons naar Enter.

Vrijdagmiddag werden we opgehaald, niet wetende waar we naar toe zouden gaan. Door middel van een soort puzzeltocht waarin wij de goede antwoorden op een aantal vragen moesten geven, werden we naar de plaats van bestemming gebracht. Enter dus.
We verbleven in een ruime bungalow op het Landgoed de Elsgraven.
Het werd een fantastisch weekend, waarin we gigantisch verwend zijn! ‘Een dag niet gelachen, is een dag niet geleefd’ is mijn levensmotto, en dat hebben we ruimschoots waargemaakt.
Lekker gegeten en gedronken, gelachen, gekletst, gewinkeld en gefotografeerd, en we hoefden helemaal niets te doen! Heb je ’t ooit zo lux meegemaakt?
Zondag volgde er nog een leuke verrassing; toen zijn we met z’n allen Paleis Soestdijk gaan bezichtigen. Ondanks dat ik me toch wel even een ‘voyeur’ heb gevoeld, ben ik heel erg blij dat ik het paleis nu (voor een heel klein gedeelte) aan de binnenkant heb gezien.

Het is een heerlijk weekend geweest dat zeker voor herhaling vatbaar is!
Henk Jan & Martijn, Rolf & Anoeska, nogmaals ontzettend bedankt voor dit fantastische weekend. We hebben er van genóten!