Nog een paar uurtjes, dan is 2008 voorbij. En dat is goed.
Geen terugblik deze keer. ‘k Wil alleen ons hoogtepunt van 2008 noemen, en dat is de geboorte van onze kleindochter Isa geweest. Voor de rest was 2008 evenals alle andere jaren, een jaar met hoogte- en dieptepunten. Fijn dat het er was, goed dat het weer gaat!

Lieve Log-lezers, maak er een fijne jaarwisseling van. Geniet van alles wat je doet en wees voorzichtig met vuurwerk (en als je de deur uitgaat, want het beloofd mistig en glad te worden).

Tot in 2009!

Ik heb jullie niets te vertellen, want ik ben mijn stem kwijt. ‘k Heb overal al lopen zoeken, maar nergens m’n stem gevonden. Ik ga het oude jaar in stilte uit…

‘k Had jullie nog zo willen vertellen dat ik weer knieperties had gebakken en dat jullie welkom zijn om ze te komen opeten. Maar helaas, ik kan het jullie niet vertellen want mijn stem is weg…

Wil je ook eens naar de stilte luisteren en kijken, klik dan hier. Zeven rustgevende video’s om van te genieten!

Dan zoek in ondertussen verder naar mijn stem…

Onze vakantieweek is een week van ‘ups en downs’ geworden.
Een week waarin vreugde en verdriet zich afwisselden. Een week waarin we gelachen en gehuild hebben, een week waarin dood en leven heel dicht bij elkaar stonden, en toch een week die ik niet had willen missen!
Een week waarin we het leven gevierd hebben zoals het op onze weg kwam….

Een kleine impressie:

Vanmiddag hebben we afscheid genomen van mijn schoonzusje.

De kleur is veranderd, maar de liefde is gebleven….

Ik hou van jou…

Lieve Log-lezers, we gaan er even een week tussenuit. Even een week niets ‘moeten’. Een week genieten van elkaar en van het goede. En dat doen we hier.
Tot later!

’t Is een beetje hectisch in huize JeeBee. Nou ja, een beetje? Zeg maar gerust heel veel!
Ik maak tegenwoordig iedere dag een ‘to do’ lijstje, en ik ben blij als ik aan het eind van de dag alles afgevinkt heb….
Zo staan voor dit week-end twee kerstmarkten in mijn agenda. Een ervan heb ik gisteravond al gehad, en de andere is zondag. Gisteravond stond ik met mijn handeltje in het dorpshuis in Hooghalen en zondag kun je me vinden in Donderen.
Voor de beide markten moesten natuurlijk weer de nodige voorbereidingen getroffen worden, en daar gaan heel wat uurtjes in zitten.
Maar leuk is het wel!

En zoals bij ieder ander valt er natuurlijk ook wel het een en ‘t ander te doen voor de Kerst. Kaartjes maken, boompje kopen (’t is deze keer toch een ’nepper’geworden), deurkrans maken etc. Normaliter doe ik dit altijd in de week na 15 december, maar dit jaar gaat dat niet, want volgende week hebben wij onszelf een weekje vakantie cadeau gegeven!
Dus moesten alle voorbereidingen vóór 15 december klaar zijn. (+ alle ‘andere’ werkzaamheden!)
Hectisch dus!

Ik kan me voorstellen dat jullie met verbazing reageerden op het vertrek van de kabouters naar IJsland. Waarom naar IJsland of all places?

Kabouters koesteren een diepe genegenheid voor Moeder Aarde. Zij verschaft hun alles wat ze nodig hebben, van voedsel en kleding tot behuizing. Om Moeder Aarde te eren bezoeken ze één maal in hun leven een vulkaan. In vroeger tijden gingen de meeste kabouters hiervoor naar de Vesuvius, maar door de toenemende toeristen daar, zijn de kabouters uitgeweken naar IJsland. Er zijn n.l. al heel veel kabouters onder de voet gelopen in Napels, en op IJsland is die kans aanzienlijk kleiner.
Daarom dus IJsland.

De kabouters hebben me verzekerd dat dit de enige reden is, en dat de financiële crisis hier niets mee te maken heeft. Financiële spaartegoeden kent de kabouter niet, het is dus echt alleen een bedevaart.

Zodra ik weer iets van ze hoor, zal ik dit hier melden.

Het is stil in het KOC. Alle kabouters zijn weg!
Al een poosje merkte ik een onrust onder de kabouters, maar ik kwam er niet goed achter wat er gaande was. Eergisteren kwam het grote woord eruit; de kabouters wilden op bedevaart!

IJsland is het grote doel van iedere kabouterpelgrim. Eén maal in je leven moet je er geweest zijn. Zoals wij zeggen, ‘eerst Napels zien en dan sterven’, zo zegt de kabouter ‘eerst IJsland zien en dan sterven’. Nou moet je dat sterven niet al te letterlijk nemen hoor, dat is slechts een gezegde.

Maar goed, gisteren zijn de KOCkabouters massaal vertrokken. Met pijn in m’n hart heb ik ze laten gaan. ‘k Heb een goed gesprek met ze gehad, en ze hebben me verzekerd dat ze terugkomen. Wanneer, dat weten ze nog niet, maar terugkomen doen ze!

Hoe ze naar IJsland toe gaan, is me niet precies verteld. Ik hoefde me geen zorgen te maken want alles was perfect geregeld, aldus Teunis. Kabouters weten zo hun eigen wegen te bewandelen…

Gelukkig is Xavier van Bladel thuis gebleven. Xavier is al eens IJsland geweest en hoefde niet nog een keer. Hij zal contact met de andere kabouters blijven houden en mij ook van hun wel en wee op de hoogte houden.

Voorlopig dus geen kabouterbelevenissen meer. De deuren van het KOC zijn (tijdelijk) gesloten!

Het heerlijk avondje komt eraan! Ondanks alle eerder genoemde beslommeringen, vieren we vanavond toch ons Sinterklaasfeest. Het zal deze keer iets soberder zijn dan andere jaren, want ik had geen tijd om Sint en Piet te helpen met gedichten en surprises, maar de gezelligheid zal er vast niet minder om zijn.
Wat doen jullie vanavond? Komt Sinterklaas ook bij jullie op bezoek, of vinden jullie het Sinterklaasgebeuren allemaal maar onzin? Vertel eens!

En voor de liefhebbers heb ik hier wat aardige sinterklaasfilmpjes:
Bob de Rooy als Sint
Robert en Paul als Sint en Piet
Snieklaas – Toon Hermans
Sinterklaas bij Jiskefet
De bekende bloopers
En nog veel meer filmpjes vind je hier….

Wat je ook doet en hoe je je avond ook doorbrengt, ik wens je een heerlijk avondje!
Of, om met Fokke & Sukke te spreken: