Sinds een paar weken ben ik meer in het ziekenhuis dan op de door mij gelezen weblogs te vinden. De reden van mijn veelvuldige ziekenhuisbezoek is mijn schoonzusje.
Vanaf het voorjaar kwakkelt ze al met haar gezondheid, en na veel heen en weer geharrewar is ze twee weken geleden opgenomen in het ziekenhuis.
Onderzoek na onderzoek volgden.
Vrijdag j.l. kwam de arts met de uitslag van deze onderzoeken. Het werd een slecht nieuws gesprek.

De arts wond er geen doekjes om. “Mevrouw Bee, u heeft longkanker.” “Een zeer ernstige vorm. Als we niet gaan behandelen, geef ik u nog hooguit twee of drie maanden.”

Stil werden we. We wisten al wel dat het een kanker was die haar zo ziek maakte, maar alleen nog niet welke en hoe erg het zou zijn. Nu wel dus.

Mijn schoonzusje was erg duidelijk. “Ik ga vechten,” zei ze, “ik wil hier nog niet vandaan”.

En wij gaan met haar meevechten.
Deze week start de eerste chemokuur.

Mocht je me dus missen hier, dan weet je waar ik ben.

Zoals jullie in mijn vorig logje hebben kunnen lezen, lijdt Sinterklaas aan een hevige depressie. Niet alleen de recessie ligt hieraan ten grondslag, ook de steeds vroegere komst van de Kerstman is hier debet aan.
Al jaren lang probeert de gemeente Assen de komst van de Kerstman vóór 6 december tegen te houden, helaas met weinig resultaat. De winkels liggen al weer vol kerstspulletjes en i.p.v. sinterklaasliedjes in de winkelstraten te horen, vliegen de stille nachten al weer door de lucht.
’t Is toch ook geen wonder dat je daar als Sinterklaas wat depri van wordt…?

Ook al staat het Sinterklaasfeest op nummer één van de Nederlandse tradities, toch ziet de Sint dat de Kerstman steeds vroeger verschijnt en daarom heeft hij besloten hiertegen actie te gaan voeren!
Op www.sinterklaaspiek.nl kun je lezen hoe je hier aan mee kunt doen!
En hier kun je zien hoe Sinterklaas zelf in actie komt.

Als je ook vindt dat Sinterklaas traditie nummer één moet blijven en de kerstman pas ná 6 december in ons land mag verschijnen, doe dan mee aan deze ludieke actie. Vraag zo’n mooie Sinterklaaspiek aan en zet hem op een versierde boom die je vóór 6 december tegenkomt!

(met dank aan Ina!)

O jee, o jee. Het gaat niet goed met Sinterklaas.
Door de recessie is hij in een diepe depressie terechtgekomen.
Hij is het allemaal zat en wil er mee stoppen.
Ik ben dus bang dat het heerlijk avondje dit jaar niet zal komen….
Kijk zelf maar hier naar het journaal.

Loesje is jarig vandaag! Het is vandaag 25 jaar geleden dat de eerste Loesje-posters opdoken in Arnhem. ‘k Kan me nog goed herinneren dat deze posters heel wat stof deden opwaaien. ‘k Was meteen een enorme fan van Loesje, en in de loop van de jaren hebben er dan ook heel wat Loesje-posters in huize JeeBee gehangen.

Loesje heeft de tijd goed doorstaan. De teksten haken aan bij actuele gebeurtenissen en voelen de tijdgeest haarscherp aan. “Valt roken in de kroeg al onder burgerlijke ongehoorzaamheid.” “Gerucht. Op Wallstreet willen ze nu een aandeeltjesversneller bouwen.”

Loesje ontstond in 1983 uit de actiebeweging. Die was doorgaans overal tegen. De zes initiatiefnemers van Loesje wilden op een andere manier hun visie op de wereld voor het voetlicht brengen.
Het resultaat was Loesje. Aanvankelijk een plaatselijke beweging, maar na deelname aan de Tweede Kamerverkiezingen in 1986 volgde landelijke bekendheid. De publiciteitsstunt leverde op waarvoor het was bedoeld en 12.399 stemmen.

Internationaal

Internationaal kreeg Loesje bekendheid in 1989 na de val van de muur. Loesje-aanhangers trokken naar oost-Europa om daar aansluiting te zoeken met geestverwanten. Op verschillende plaatsen in de wereld worden op de verjaardag van Loesje spandoeken opgehangen met de beste Loesje-teksten van het land.
In Arnhem zijn de hele maand grote Loesje-posters te zien. Zaterdag is er een feest in de stad voor alle Loesje-vrienden. Op haar verjaardag maandag trekt Loesje in een feestkaravaan door het land.

(bron: ANP)

Als je de deur nog uit moet, wees dan voorzichtig. Koning Winter is n.l. niet veel goeds van plan.

Toen ik vanmorgen wakker werd en naar buiten keek, zag de wereld er heel anders uit! De eerste sneeuw is gevallen en maakt de wereld stil en wit. Vooral van de sneeuwstilte kan ik enorm genieten…

Het kaboutervolkje maakt een wat kleumerige indruk. Ik denk dat ik ze maar snel naar binnen moet halen. Maar eerst moeten ze nog schoongemaakt worden.
Iemand zin om mee te helpen?

Stel:
Je hebt een afspraakje in Groningen. Je bent nog nooit in Groningen geweest en weet dus ook absoluut niet hoe je moet rijden om bij je afspraak te komen.
Gelukkig heb je een navigatiesysteem en die leidt je feilloos naar de plaats van bestemming.
Denk je.

Klik hier om te zien wat er gebeurt als je navigator je door Groningen leidt…..

Kruuspunt

Zo vaok kom ik bij kruuspunten van wegen,
moet ik kiezen
waor gao ik hèn?
en gien één
die raod gef
of met veult,
altied weer zee ik eilanden
an ‘t einde van de kaort
maor kies ik veur de weg terug.
Bang en zwoor
wor ik ‘n zwarver
in mien eigen leven.

(Henk Nijkeuter)

‘k Heb geen flauw idee waar ik over moet gaan schrijven. Nou moet ik natuurlijk niks, maar als je een weblog hebt met lezers, wordt er toch min of meer van je verwacht dat je regelmatig een nieuw logje plaatst. En dat is terecht.
Het is ook niet zo dat ik geen onderwerpen weet. Nee, onderwerpen heb ik genoeg (misschien zelfs wel te veel). ‘k Weet alleen niet wát ik moet gaan schrijven.

Moet ik iets vertellen over de Twee vrouwen, het boek dat je in november bij de bibliotheek kreeg, en wat ik na jaren weer gelezen heb en er opnieuw van heb genoten? Nee, dat hoeft niet. Dat kun je beter zelf gaan lezen.
Of over het EPD? Daarover kan ik kort zijn. Ik heb het formulier ingevuld en teruggestuurd. Ik doe daar (voorlopig) niet aan mee.
Over mijn persoonlijk wel en wee? Nee, daarvoor lezen hier te veel mensen mee die óf er niets mee te maken hebben, óf er niet mee om kunnen gaan. Dat houd ik dus maar even voor me.
Misschien iets over mijn prachtige kleindochter Isa? Nee, beter van niet, want dan zitten jullie hier volgende week nog te lezen…
Over de nieuwe hoorapparaten van mijn lief misschien? Nee, alhoewel ze heel goed voldoen, worden wij hier nog niet echt vrolijk van. De kosten ( ruim € 1800,–) zijn hoogstwaarschijnlijk voor het grootste deel voor onszelf. Lang leve de zorgverzekering!
Over de tuin die op de schop gaat?

Of over de kabouters die staan te wachten op de dingen die gaan gebeuren?

Nee, ook maar niet.
Sinterklaas dan? In het verleden heb ik al heel veel over de Goedheiligman vertelt (zie het archief) en misschien komt er in de komende tijd nog wel een Sinterklaaslogje voorbij.

Ach, en zo zijn er nog wel wat onderwerpen op te noemen waar ik me momenteel mee bezighoud, maar om er nou over te schrijven? Nee… ’t Is beter om me eerst maar eens door alle bezigheden heen te worstelen dan er over te schrijven.
‘k Hoef me i.i.g. beslist niet te vervelen!

Vanavond is het weer zover, dan komen de kinderen aan de deur met hun (al dan niet zelfgemaakte) lampionnetjes. Ze zingen een liedje, krijgen wat lekkers en trekken weer verder door de straat.

Een prachtig gebruik vind ik het! Dat vind ik nu, vroeger dacht ik er héél anders over.
Ik vond het maar niets, dat geloop en gebedel langs de huizen. Het kaarsje in de lampion (toen had je de elektrische lampjes hiervoor nog niet) waaiden altijd uit, en het was een heel karwei om die weer aan te steken. Dat mocht je meestal ook niet zelf doen, dat deed dan een ‘ouder’ voor je. Maar je deed natuurlijk wel mee, het hoorde gewoon zo.
Wij zongen een Drents liedje:

Sint Martinus bisschop
met zien hoge hoed op
met zien lange slipjas an
daor komp Sint Martinus an
geef een appel of een peer
‘k kom het hiele jaor niet weer
‘t hiele jaor dat duurt zo lang
dat mien lichie branden kan
En als je bij een huis kwam waar niet opengedaan werd, of waar je niks kreeg, dan zongen we uit volle borst:
Hier woont juffrouw kikkerbil
Die ons niks meer geven wil…
En dan kwamen er nog een paar regels achteraan, die ik jammergenoeg vergeten ben.

Niet overal in Nederland wordt het Sint Maartenfeest gevierd. In Noord-Holland, Groningen, Friesland, Drenthe, Limburg en Noord-Brabant is het een bekend verschijnsel, en de laatste jaren viert ook de stad Utrecht dit feest.

Hier kun je lezen wie Sint Maarten was, en waarom dit feest ieder jaar weer gevierd wordt. En bij dit feest horen natuurlijk ook prachtige verhalen. Die kun je hier vinden.

Kennen jullie dit gebruik?
Heb je zelf ook met een lampionnetje gelopen en wat vond je daarvan?
Vertel eens?

Het appelseizoen is nog niet voorbij! Een paar weken geleden kreeg ik, net als vorig jaar, kisten vol appels om te verwerken. Ik was er nog maar net mee klaar, of de volgende lading stond al weer op de stoep. En gisteren kreeg ik weer een kistje vol appels….

Vervelen hoef ik me dus weer niet. (alsof ik dat ooit doe…;-) ) De appels worden weer verwerkt tot moes, jam, chutney, sap, cake, taart enz. Over appeltaart gesproken; kennen jullie het appeltaartenweblog? Daar kun je de lekkerste recepten voor overheerlijke appeltaarten vinden. Ga maar eens kijken!

En terwijl ik met de appels in de weer ben, mogen jullie een appelspelletje gaan doen. Het is de bedoeling om zoveel mogelijk appels in een mandje te vangen.
Hier klikken.
Veel speelplezier! Ik vermaak me wel in de keuken

Ken je dat? Dat je zo verschrikkelijk nodig moet plassen en dat er in de verste verte geen toilet te vinden is? Dat je blaas zo vol zit, dat je beslist moet plassen, waar je ook bent?

Als je dan zomaar ergens gaat zitten, kunnen de gevolgen wel eens hilarisch zijn. Kijk zelf maar!

(Een verhaal van Toon Tellegen)

De kreeft klopte op de deur van de muis.
“Ja?” zei de muis.
De kreeft stapte naar binnen. Hij had een koffer bij zich die hij op tafel zette.
“Ik ben de kreeft” zei hij. “Wilt u wat boosheid?”.
“Boosheid?”vroeg de muis, die de kreeft wel kende.
“Ja”, zei de kreeft korzelig. “Boosheid. U wilt toch wel eens boos zijn?”
“Ja”, zei de muis. “Maar als ik boos wil zijn, dan ben ik ook boos. Dat gaat vanzelf.”
“Maar wel altijd met de goede boosheid?” vroeg de kreeft, terwijl hij de muis onderzoekend aankeek.
De muis aarzelde.
“Nee”, zei de kreeft. “Niet met de goede boosheid dus.”

“Staat er wel eens iemand op uw tenen bij het dansen?” vroeg hij.
“Ja”, zei de muis.
“Dan heb ik hier een lichte boosheid die snel weer over gaat”, zei de kreeft. Hij liet een dunne, lichtrode boosheid zien. “Een hele mooie boosheid”, zei hij.

Hij keek de muis even aan en vroeg: “Hebt u wel eens iets thuis vergeten als u ver weg bent?”
“Ja, heel vaak”, zei de muis. “Hoe weet u dat?”
“Dan heb ik hier de ergernis die daarbij past”,zei de kreeft.
Er kwam een rimpelige, grijze ergernis uit de koffer.
De muis knikte. Het was inderdaad de ergernis die paste bij iets vergeten.
“Ik heb zo’n soort ergernis al” zei hij. “Alleen in het geel.”

“Wat is dat?” vroeg de muis.
“Dat is geen boosheid” zei de kreeft.”Dat is verdriet. Dat verkoop ik niet. Maar omdat u het bent…”
“Geef u dat maar”, zei de muis.
“Het is eigenlijk weemoed”, zei de kreeft. “Het is meer dan verdriet.”
Hij gaf de muis de lichtblauwe, half doorzichtige weemoed, deed de koffer dicht en vertrok weer.
De muis ging voor het raam zitten. Hij sloeg de weemoed om zich heen en keek naar de verte.
“Ach…”, zei hij en hij zuchtte.

Als je alleen maar in je luier rondloopt, en je wilt toch de kikkers die je gevangen hebt, meenemen, wat doe je dan…?
Kijk zelf maar! Hier klikken.

Bouwvakkers hebben in het Britse Accrington een dertig jaar oude winkel ontdekt die bijna in perfecte staat verkeert. Het was de bedoeling om het pand te slopen. Maar toen de bouwvakkers de platen voor de ruiten wilden weghalen troffen ze een haast onaangeroerde winkel aan.
Klik hier om de winkel te zien.

Sta je toch wel even vreemd te kijken als je je pand wilt laten slopen en er komt een complete winkel te voorschijn…