Boete voor ondergoed aan waslijn

TIMISOARA - Inwoners van het centrum van de Roemeense stad Timisoara riskeren een boete van bijna 300 euro wanneer ze hun ondergoed buiten aan de waslijn te drogen hangen. Dat meldde de Roemeense televisiezender TVR zaterdag.
Het gemeentebestuur vindt de wapperende onderbroeken en beha’s een aanfluiting voor de binnenstad. Volgens de gemeente is Timisoara een echte moderne Europese stad. Waslijnen vol met onderbroeken en andere soorten ondergoed passen daar niet bij, aldus de stad.
Timisoaranen die het verbod negeren worden direct door de politie op de bon geslingerd. De buurtbewoners spreken er schande van. Volgens hen hebben zij geen andere mogelijkheid om hun was te drogen, dan die buiten aan hun balkon aan een lijn te hangen.

(bron: ANP)

Vertel eens, wat vind jij hiervan? Zou het drogen van was buiten aan de waslijn ook hier verboden moeten worden, of vind je dit (net als ik) te ver gaan?

Ons geduld is wel zwaar op de proef gesteld, maar eindelijk is het dan zover:
Vanavond gaan we naar de musical Evita!

‘Evita’ vertelt het verhaal van de Argentijnse Eva Duarte. Als onecht kind binnen een arme boeren familie heeft zij een moeilijke jeugd. Op 15-jarige leeftijd verhuist Eva, met behulp van een tangozanger, naar Buenos Aires om haar droom om actrice te worden te verwezenlijken. Haar leven veranderd in één keer als ze in 1944 kolonel Juan Perón leert kennen.
Lees hier meer over Evita…

Het leven van Eva Duarte is, hoe je ook over haar denkt, heel bijzonder geweest. Kort, maar heftig!
En de moeite waard om te verfilmen of te bezingen…

Update: Het was het wachten waard… Het was in één woord grandioos!

’t Is rustig in het KOC. Erg rustig zelfs. De kabouters gaan hun gang en doen hun ding, maar er gebeurt niets spectaculairs. Ik zou het hier zelfs een beetje saai willen noemen…
Zo saai dat het opvalt.
’t Wordt tijd dat er iets gebeurt in kabouterland. Of dat er weer eens een paar nieuwkomers naar het KOC komen. Dat brengt ook meestal wel weer wat leven in de brouwerij.

De kabouters mogen wel wat opgepept worden. Iemand van jullie een idee misschien?

Tot dat moment brengt deze kabouter (Alexander) zijn tijd maar slapend door….

De trap

Veelbesproken is het bijgeloof dat het ongeluk brengt iemand op een trap tegen te komen of te passeren. Het is beter boven of beneden te wachten tot de ander voorbij is gegaan. Kruis uw vingers als u een ontmoeting op de trap niet kunt vermijden.
In vroeger tijden waren trappen meestal heel smal. Als twee mensen elkaar passeerden, kon de een de ander gemakkelijk van achteren aanvallen.
En een trap afrennen is ook niet al te best. Dat klopt, want men kan vallen en zich lelijk bezeren.
Een trap oprennen en treden overslaan is alleen maar gunstig, het kan zelfs, als men dat onbewust doet, betekenen dat er in het gezin iemand binnenkort gaat trouwen.

Onbetaolbaor

“Op de rommelmaarkt stun nog zu’n olderwets rieten poppenwoagentie. Met van die holten wielegies, die der schief understunden. De verkoper vruug der viefentwintig gulden veur.
Ik har der niet genog geld veur, want het plezier dat het wichie an het moedertie speulen achter het woagentie had har, kun ik niet betaolen.”

Nu even een paar dagen geen jams, chutneys, zoet-zuren, krentjebrij of wat dan ook. Even rust…. Lang zal dat overigens niet kunnen duren, want er zal voor de markt in Tiel (7 september) weer het een en ’t ander bijgemaakt moeten worden. We waren gisteren bijna helemaal uitverkocht! We gingen met 6 volle kratten naar Neede, en kwamen met een half gevuld kratje terug….

Het buiige weer heeft er wel voor gezorgd dat er (m.i.) minder bezoekers waren dan voorgaande jaren, maar de kooplust was er niet minder om. Mijn krentjebrijvoorraad was ’s morgens om 11.30 uur al op!

Het was weer oergezellig! Deze keer was er ook straattheatergezelschap. Ontzettend leuk! Mooie foto’s daarvan kun je bij ArtMus zien.

We hadden onze kraam deze keer wat opgeleukt met lieveheersbeestjes. Van die houten dingetjes met een plakkertje eronder. (Action, 0,69 eurocent) De beestjes zaten dus vastgeplakt op het kleed. Mijn lief en ik hebben hiervan ontzettend veel plezier gehad! Alle mensen die aan de kraam stonden, oud of jong, probeerden de beestjes op te pakken. En dan die gezichtsuitdrukkingen als men merkte dat dat niet ging… Er was zelfs een mevrouw die met heel veel kracht probeerde er eentje af te trekken! Jammer dat je vanachter je ‘toonbank’ geen foto’s hiervan kon maken. Het had vast hele mooie plaatjes opgeleverd!

Om 17.00 uur hebben we onze spullen ingepakt (en dat ging dus heel snel want er was niet meer zoveel om in te pakken) en zijn we naar huis gegaan. Onderweg nog even heerlijk gegeten bij een pizzeria in Ommen. ‘k Heb zelden zulke lekkere pizza gegeten, dus ik kan dit iedereen aanbevelen!

Moe, maar heel voldaan kwamen we thuis.
En nu dus even rust….

Vandaag mag het! In Neede kun je op de jammarkt net zoveel jam snoepen als je wilt.
Ruim 100 kramen met jam en andere lekkernijen, en overal mag je proeven…

En kom je bij mij proeven, en je zegt dat je via dit weblog komt, dan krijg je een extraatje!
Ik sta voor de Zeeman en heb standplaats nummer 78.
Ik hoop je te zien!

Wish me luck, want ik heb héél veel potten te verkopen….

Denk ik het gat in de markt te hebben gevonden door potten krentjebrij te gaan koken en verkopen, wordt Bessola weer opnieuw op de markt gebracht. Daar gaat m’n handeltje….

Dit las ik vanmorgen in de krant:

Friesland Foods schrikt van protest van boze klanten en redt krentjebrij

Het nagerecht van gort, rozijnen en krenten in bessensap wordt traditioneel veel gegeten in de noordelijke provincies. Voor zuivelreus Friesche Vlag was het met 900.000 liter per jaar een klein product met een vergrijzende kopersgroep. Toen de zuivelfabriek in Groningen sloot, vond Friesche Vlag het te duur om de watergruwelproductielijn (mooi woord voor galgje) mee te verhuizen naar Nijkerk.

En dan plaatst de krant een recept wat werkelijk nergens op slaat; hoe kun je nou krentjebrij koken met slechts twee eetlepels bessensap? Als dit is wat er in de pakken Bessola zit, dan lijkt het me echt een gruwel….

Maar goed, mijn potten krentjebrij gaan morgen mee naar de markt in Neede. Hopelijk hebben ze daar dit artikel nog niet gelezen.
Nu eerst verder met de voorbereidingen voor de markt. De finishing touch…

Op verzoek van een aantal van mijn log-lezers zal ik proberen iets te vertellen over mijn bezoek aan het kookmuseum ‘de Vleer’ in Appelscha. Eerlijk gezegd, vind ik het niet eenvoudig om hier iets van te zeggen. Ik heb mijn bezoek van afgelopen zaterdag nou niet als negatief ervaren, maar positief is ook weer te veel gezegd.
Ik heb er wat gemengde gevoelens over…

Op dit moment is er een expositie ‘wecken’. Volgens de website van het museum zouden er ‘duizenden’ weckpotten met inhoud tentoongesteld staan. Geen idee waar ze ze hebben neergezet, want ik heb ze niet gezien. Tuurlijk staan er heel wat potten ‘weck’, maar om nou te zeggen duizenden…., dat is sterk overdreven. (m.i.) Hooguit een paar honderd heb ik gezien…

‘k Heb wél duizenden kookboeken gezien! Fantastisch! Helaas stonden de meeste in afgesloten boekenkasten…
Er is heel veel moois te zien in dit museum, maar wat ik mis is de informatie. Er hangen en staan ontzettend veel keukenattributen uit vervlogen tijden, maar er staat niet bij wat het is, hoe oud, waar het voor gebruikt werd, e.d.
Heel jammer. Dit is echt een gemiste kans.
Aan de inrichting daarentegen, is wel heel veel aandacht besteed. Alles ziet er heel sfeervol uit.

Afgelopen zaterdag was het een ‘open dag’ in het museum. Bij een ‘open dag’ stel ik me voor dat je vrij in en uit mag lopen. (corrigeer me als ik het mis heb) Niets was minder waar. De normale toegangsprijs (€ 4,50) moest worden betaald. Op zich een heel acceptabele prijs, maar voor mijn idee ‘hoort’ het niet op een open dag. “Wilt u iets weten, vraag het gerust!”, zo werd ons bij binnenkomst verzekerd. Mooi niet dus. Op mijn vragen kreeg ik amper of geen antwoord….. Men was heel druk met andere dingen. Heel jammer.
‘k Heb ook geen enkele demonstratie o.i.d. kunnen ontdekken. En ik ben toch echt het hele museum doorgekomen. Van boven tot in de kelder (met plusminus 80 weckpotten) ……

Organisatorisch heb ik nogal het een en ’t ander aan te merken op dit museum, maar toch is een bezoek beslist de moeite waard. Mocht je van plan zijn hier naar toe te gaan, vraag dan beslist om een rondleiding. (moet je wel extra voor betalen!)

Het Culinair Historisch Kookmuseum, start volgend jaar in het Museum weekend ( 4 & 5 april) een nieuw museum op de Boerestreek in Appelscha. Misschien dat de bezoeker hier beter geïnformeerd gaat worden. Ik hoop het van ganser harte …..
Het is n.l. écht de moeite waard.

Kijk nog even mee in de sfeervolle keuken…

’t Is vandaag 16 augustus en zoals ik hier schreef, zou ik vandaag op de weck- en inmaakmarkt in Appelscha staan.
Helaas,…. de markt gaat niet door. Om organisatorische redenen heeft men de markt een jaar uitgesteld. Het heeft te maken met de plannen om het museum te verplaatsen/vernieuwen of te verbouwen. Dat is me op dit moment nog niet helemaal duidelijk.

In plaats van de markt is er in het kookmuseum ‘De Vleer’ vandaag een open dag. Carolina Verhoeven schreef in de mail die ik van haar kreeg hierover:

Deze open dag kan door alle belangstellenden worden bezocht.
De smaak en de geur van de weck was de grote verleider om deze intensieve methode jaren lang in zwang te houden. Talrijke inmaak boekjes verschenen bij het introduceren begin vorige eeuw van nieuwe elektrische en gasfornuizen.

Wetenswaardigheden over een eeuw wecken, het is de geur die blijft hangen. Duizenden potten goed gevulde weckflessen.
Zoals ruim 100 jaar oud geweckte wilde eend , duinkonijn …een rollade van ± 60 jaar oud.
Peertjes en appeltjes op zoete sappen. Druiven, bramen, frambozen, perziken, teveel om op te noemen.
Duizenden flessen staan te pronk in de koele kelder en in de voorraad kasten van het Kookmuseum in het Friese Appelscha. Al deze potten en flessen hebben levensverhaal, afgestaan door de eigenaren vanuit een emotionele waarde.
De eerste weck ingemaakt direct na het huwelijk, gekregen als huwelijks geschenk van grootmoeder of het loon van 3 jaar arbeid in een dominees gezin.
Al deze verhalen zijn samen met de weckflessen gebundeld tot een weck boekje.

Jullie begrijpen dat ik vandaag toch naar Appelscha ga. Het lijkt me uitermate interessant om deze expositie te zien, en ik ben ook heel benieuwd naar de demonstraties.
Misschien krijgt dit log nog wel een vervolg…

(en even ter info: de markten in Neede en Tiel resp. 20 aug. En 7 sept. gaan wél door!)

Kijk nou toch eens wat ik gekregen heb, mijn beste Log-lezers! Een award…
Een award voor het briljante weblog 2008. ’t Moet toch niet gekker worden…

Ik kreeg deze award van Els, en als reden schreef ze dit:
En dan nu mijn nr 1.
—————————

Is het onze gezamenlijke liefde voor de tuinkabouter?
Of komt het omdat ik denk dat ze ook een beetje gek is?
Ik weet het niet hoor, maar ik vind het een prachtig weblog
over gewone dingen met mooie foto’s erbij.

Kijk, dat ik een beetje gek ben, is natuurlijk wel waar, al zou ik het zelf liever omschrijven als ‘prettig gestoord’. Ik moet eerlijkheidshalve wel zeggen dat ik me blij vereerd voelde, ondanks dat ik altijd gezegd heb awards e.d. maar grote onzin te vinden. ’t Is toch heel leuk!
Dank je wel Els!

En nu moet ik weer 7 andere loggers nomineren. Ik kan je verzekeren, dat valt om de drommel niet mee! Ik lees een aardig aantal weblogs, sommige dagelijks, sommige wekelijks en sommige af en toe. En ze zijn me allemaal even lief. Allemaal zijn ze een stukje van mijn leven geworden. Een aantal loggers ken ik i.r.l., een aantal zou ik graag leren kennen, en een aantal houd ik liever virtueel.
Maar in welke vorm dan ook, ze zijn me allemaal even dierbaar.
Als ik uit die weblogs er dan 7 gekozen heb, moet ik daar ook nog eens een winnaar uit kiezen…. Lieve Els, wat doe je me aan!

Maar goed, ik heb A gezegd, dus hier is de B.
Er is dus één eerste plaats, maar géén tweede of derde. Allen die na de eerste plaats komen, zijn voor mij gelijk!
Mijn genomineerden zijn:
Kwebbel, omdat ik heel veel plezier beleef aan haar gekwebbel, en regelmatig in de lach schiet om de avonturen van haar twee kinderen.
Fenny, omdat ik de veelzijdigheid van haar weblog erg kan waarderen.
Brimstone, omdat ik met veel plezier haar belevenissen met haar honden en poes volg, geniet van haar tuinverhalen en omdat ik haar lay-out erg mooi vind.
AnneTanne, omdat ik grote bewondering voor haar kennis heb. Ze weet heel veel van computers, maar nog veel meer over kruiden en hun toepassingen.
SabbaticalFenny, omdat ze me met haar logjes hier vaak weet te raken en me aan het denken zet.
Chris en Mieke, omdat ik telkens weer geroerd word door, en diep respect heb voor de houding van deze twee ten opzichte van elkaar en het leven!

Mijn nummer 1 is

Gewoon omdat Toaske ‘Toaske’ is. Niets meer en niets minder. Ga zelf maar lezen…

Toaske, je mag je award meenemen en op je weblog plaatsen.

Al mijn genomineerden mogen het stokje doorgeven aan 7 anderen.
Hier zijn de spelregels:
1. Nomineer 7 andere bloggers, die door hun actualiteit, thema’s en designs opvallen.
2. Kies één winnaar, en deze mag de award op zijn/haar log plaatsen.
3. Plaats een link naar degene die jou genomineerd heeft.
4. Zet de links van de door jou genomineerde weblogs op je log en vertel waarom je ze genomineerd
hebt.
5. Laat een berichtje achter op de betreffende sites.

En zo geef je dan toch weer een stokje door. En ik had me nog wel zo voorgenomen om nooit meer stokjes aan te nemen en door te geven…. Niets is zo veranderlijk als een mens!

Ik heb geprobeerd te achterhalen waar dit stokje oorspronkelijk vandaan komt. Ik ben helaas gestrand bij Babs, die op 6 juli deze award van Karin kreeg. Jammergenoeg vermeldt Babs niet de link naar het log van Karin. Hier houdt mijn zoektocht dus op. ‘k Ben onderweg wel hele mooie weblogs tegengekomen…

Overkomt het jullie ook wel eens dat je ineens zin krijgt in iets lekkers, maar op dat moment niets in huis hebt? Als je trek hebt in iets zoets, dan heb ik hier een supersnel recept voor chocoladecake voor je. In 5 minuten klaar! (als je de ingrediënten tenminste in huis hebt…)

Men neme:
4 koffielepels cakemeel
4 koffielepels suiker
2 koffielepels cacao
1 ei
3 koffielepels melk
3 koffielepels olie

1 mok

Werkwijze:

Meng het meel, de suiker en de cacao door elkaar

Roer het ei erdoor

Doe de melk en de olie erbij en roer het goed door elkaar

Zet het 3 minuten in de magnetron op vol vermogen

Wacht tot het gestopt is met rijzen

Haal het uit de mok en eet smakelijk!

Is dit snel of is dit snel….;-)

De wegwijzer op de foto in het log van vorige week staat bij de ingang van Madurodam. Dus niet in Rotterdam, Schiphol of Duitsland, maar in Scheveningen.

Een tijdje geleden had ik twee treinkaartjes (speciale aanbieding) gekocht. Op dat moment had ik nog geen vastomlijnd idee over de eindbestemming, maar gaandeweg rijpte het plan om eens een dagje Den Haag te gaan doen. De laatste keer dat mijn lief en ik samen in de residentie waren, is 21 jaar geleden. Hoog tijd voor weer eens een bezoek aan deze mooie stad, vonden wij.

Na wat goegelen, besloten we deze keer Den Haag per tram te doen. Op de site van de Haagse trams vonden we een paar aardige routes. We kozen voor deze route, langs het Binnenhof, de Haagse markt, en Scheveningen en langs Madurodam.

Ik kan niets anders zeggen dan dat het fantastisch was! Deze manier van Den Haag ‘doen’, kan ik iedereen aanbevelen. We zijn door stukken van de stad gekomen waar we op een andere manier nooit geweest zouden zijn. Zo hebben we midden in een wijk in Den Haag hele kleine volkstuintjes gezien. Zoiets verwacht je daar gewoon niet…

Het Binnenhof was zoals het Binnenhof in de zomerperiode meestal is: gevuld met toeristen. Niks nieuws, nog hetzelfde als in 1987. Maar als je in Den Haag bent, moet je hier natuurlijk wel even naartoe….;-), net zoals je even naar Jantje moet!
Tegenover het Binnenhof troffen we een aantal zandsculpturen aan. Ik blijf dat fascinerend vinden…
Het bezoek aan de Haagse markt was vol van geuren en kleuren. Multiculti dus.
Bij de haven van Scheveningen zijn we uitgestapt en toen langs het strand voorbij de pier gelopen. Daarna was het tijd voor rust en een koel drankje op een terras, want het was warm en vermoeiend….
Madurodam was de volgende halte waar we uitgestapt zijn.
Toen JeeBee nog een JeeBeetje was en helemaal in de ban van de boeken van Pinkeltje, was zij ook eens samen met haar ouders in Madurodam. Ze had toen net het boek ‘Pinkeltje in Madurodam’ gelezen, en heeft in elk huisje gekeken of ze Pinkeltje ook zou vinden. Op haar knietjes door Madurodam, voor een kaboutertje… Veel is ze niet veranderd, toch…?

Het ‘dagje’ uit mag beslist een ‘dag’ uit genoemd worden!
We zijn ’s ochtends om 8.30 uur in de trein gestapt, en ’s avonds om 23.30 uur stonden we weer op het station in onze domicilie. Moe, maar voldaan….

En ook al ben ik geen Hagenees maar een Drent, toch zou ik, als ik al een beetje kon zingen, uit volle borst met Harry Jekkers meezingen: Oh Oh Den Haag…..

(Alle links gelezen…? ;-))