(Dit log is speciaal voor Jasper)

Friesche Vlag heeft de productie van krentjebrij (watergruwel, bessola) gestaakt. Dit tot groot verdriet van Jasper. En waarschijnlijk van vele anderen. Er is op Hyves zelfs een groep krentjebrijliefhebbers die zich daar verenigd hebben.
Ik heb het nooit lekker gevonden, dus vind ik het ook niet erg dat het uit de supermarkten verdwenen is.
Vroeger kookte je zoiets gewoon zelf. Het was ook niet in de winkel te koop, totdat er een bedrijf in Groningen op het idee kwam om dit product op de markt te brengen. Ze deden dit onder de naam Bessola. Dit bedrijf werd later overgenomen door Friesland Foods, die dus nu een punt achter de productie van krentjebrij heeft gezet.

Het beste alternatief is toch maar weer zelf maken!
Ik geef hier het recept, zodat je er mee aan de slag kunt!

100 gram parelgort
sap en geraspte schil van 1 citroen
5 deciliter bessensap (of ander vruchtensap)
80 gram rozijnen
80 gram krenten
100 gram suiker
1 zakje vanillesuiker
1 kaneelstokje
1.5 liter water

Week de parelgort een nacht in 1.5 liter water. Kook de gort gaar in het weekwater met toevoeging van de geraspte citroenschil en het kaneelstokje. (als je snelkokende gort neemt, hoef je deze natuurlijk niet te weken en kun je alles meteen in de pan doen) Voeg na een uur het bessensap, de rozijnen, de krenten, de suiker, de vanillesuiker en het citroensap toe. Laat de watergruwel nog een half uurtje zachtjes koken. Haal het kaneelstokje uit de watergruwel en eet ze warm of koud.

Er is nog een alternatief, bekijk hiervoor dit filmpje

En Jasper kan natuurlijk ook z’n moeder vragen….

Nog even leuk om te weten:
Krentjebrij wordt ook wel watergruwel genoemd. De naam “gruwel” is afgeleid van het Indogermaanse woord voor gort en grutten. In vroeger tijden werd de pap vooral door de armen gegeten. Menigeen vond het bepaald niet lekker. Waarmee meteen de herkomst van de uitdrukking ‘ergens van gruwelen’ verklaard is.

Ik was vanmorgen al héél vroeg wakker en zag tussen de onweersbuien door, de zon opkomen. Wat een prachtig gezicht. Toen ik een poosje later mijn pc opstartte, bedacht ik me dat ik nog een mooi verhaal over de zonsopkomst had liggen.

Er was eens een vader, die met zijn zoontje op wandelvakantie was. Ze zouden over een hoge berg trekken en vlak bij de top daarvan brachten ze, in een trekkershut de nacht door. Bij het aanbreken van de dag kleurde de ochtendzon met zijn warme stralen de met sneeuw bedekte bergtop vlammend rood.

De jongen werd wakker. Omdat hij nog maar klein was kon hij alleen door het bovenste deel van het raam naar buiten kijken. Hij zag de roodgloeiende hemel en de vlammende bergtoppen. Hij begreep de gloed daar buiten niet en het joeg hem schrik aan.

Het verlangen naar de geborgenheid en veiligheid van huis kwam bij hem op en hij wenste dat hij nooit met zijn vader was meegegaan.
De opkomende zon verwarmde de sneeuw, die zich losmaakte van de bergwand en zich als een donderende lawine het dal in stortte. Het vreselijke geluid joeg de jongen nog meer schrik aan dan de vlammende hemel.

Hij liep naar zijn vader toe, schudde hem heen en weer om hem wakker te maken en riep: “ Papa, papa! word wakker, word wakker.
Het einde van de wereld!”

De vader opende zijn ogen en ging rechtop zitten. Hij kon alles duidelijk zien door het raam, dat nog te hoog was voor zijn zoon.
Hij nam de hand van de jongen in de zijne en zei:” Nee, mijn jongen, dit is niet het einde van de wereld. Dit is het begin van een nieuwe dag.

Ik stond gisteren bij de benzinepomp mijn auto vol te tanken. Ik keek naar het metertje op de pomp en moest ogenblikkelijk aan deze cartoon denken…

(moet ik dit log nou in de categorie ‘humor’ plaatsen, of is dit inmiddels bittere ernst geworden…?)

Omdat ik de zorgverzekering echt iets ‘duivels’ vind, en omdat ik er ook nog eens ‘duvels’ van word, plaats ik dit log nog maar eens weer.
(Eerder geplaatst op 16 november 2005 op mijn oude log.)

Eerst schiep God de hemel en aarde, en de aarde werd bekleed met
broccoli, kool, spinazie groene, oranje en gele groenten van alle
soorten,
en Adam en Eva leefden een lang en gezond leven.

En de duivel schiep toen Ben & Jerry’s en de Bagel.
En de duivel sprak tot de Adam: “Wilt u er creamcheese bij?”
En Adam zei: “ja!”
En Eva zei: “Ik wil ook met zuur”
En zo kwamen Adam en Eva beiden 3 kilo aan.

God schiep gezonde biogarde yoghurt zodat Eva op haar figuurtje kon
passen waar Adam zo van hield.
En de duivel schiep het witte meel, de witte suiker en mengde.
En Eva ging van maatje 36 naar maatje 44.

En God sprak tot Adam: “Eet smakelijk van de salade uit mijn rijke
tuinen”
En de duivel sprak tot Adam: “doe er lekkere Roquefore saus en
knoflookbrood bij”

Adam en Eva zetten hun ceintuur op een gaatje minder na deze
maaltijd.

En God sprak: “Ik schiep voor u gezonde groenten en pure olijfolie
wat goed is voor het hart”
En de duivel schiep een tafel vol met lamskebab, pita met shoarma,
gefrituurde kip met een knapperig korstje in enorme hoeveelheden.
En zo steeg de cholesterol van Adam en Eva tot aan de hemel.

En God schiep de aardappel, vetvrij en voedingsrijk.
En de duivel schilde de aardappel, sneed hem in dunne reepjes,
frituurde de reepjes in dierlijk vet en schiep de Patat.
En de duivel voegde er immense hoeveelheden zout aan toe.

En Adam en Eva kwamen nog meer aan en Eva kreeg puistjes.

En toen schiep God de sportschoenen, zodat de mens kon rennen om de
overtollige kilo’s kwijt te raken.
En de duivel schiep kabel t.v. met afstandsbediening zodat de mens
niet hoefde te lijden tijdens het zappen.

En Adam en Eva lachten en huilden voor de flitsende buis en droegen
verlepte trainingspakken.

En God schiep mager vlees, dieet producten en magere kaas zodat de
mens minder calorieën zou benutten.
En de duivel schiep Mc Donalds en de dubbele cheeseburger voor 4 Euro.
En de duivel sprak tot Adam: “Wilt u er ook patat bij?
En Adam zei: “Ja, en ik wil ook graag de maaltijd vergroten!”

En Adam en Eva kregen een hartaanval.

En God schiep de drievoudige Bypass.

En de duivel…

Schiep de nieuwe zorgverzekering……

Omdat jullie niet zo gecharmeerd waren van de breisels op dit log, heb ik nu iets anders opgezocht. Ook een beetje vreemd, maar minder gewelddadig.
Kijk hier maar… Misschien vind je dit leuker.

Deze week ontving ik een mail van Izabel, waarin zij aandacht vraagt voor de mossel.
En dan met name de Zeeuwse mossel.
Door de Europese regelgeving gaat het niet goed met de mosselkweek. Daarom voeren de inwoners van de Zeeuwse mosseldorpen actie.

Nou heb ik zelf niets met mosselen, ik lust ze niet, maar daar gaat het niet om. Weer dreigen er enorm veel mensen de dupe te worden van een -i.m.o. krankzinnige- regel uit het Europees parlement. Als de mosselen verdwijnen uit Zeeland, verdwijnt er veel meer. De dorpen verliezen hun ziel, de mensen hun inkomen en Zeeland verliest een stuk eigen cultuur.
Dat mag niet gebeuren, en daarom wil ik vanuit Midden-Drenthe deze actie steunen.
Wil je dat ook, dan kun je hier je steun betuigen.

Izabel schreef er prachtig gedicht over:

Gisteren las ik een stukje in de krant over Nanda. Nanda is een jonge vrouw met het syndroom van Down. Ze wordt daar erg mee gepest en ze wil dat het pesten ophoudt. Ze heeft een korte film (1 minuut) gemaakt, waarin haar boodschap duidelijk overkomt.
Deze film is te zien op www.strangersfestival.com, of je klikt hier.

Toen ik het stukje over Nanda in de krant las, moest ik gelijk aan Karin denken. Tot voor kort ging Karin met de gewone bus naar haar werk. Dat ging altijd prima. Vlak bij haar huis is de bushalte waar ze ’s morgens instapte, en ze stapte op het station over in de bus die haar naar de wijk bracht waar ze werkt. Helemaal zelfstandig en probleemloos.
Tot vorig jaar. Toen ging het mis. Een aantal jongelui vonden het nodig om Karin te pesten. Hoe lang dit gebeurt is, weten we niet precies, maar wel dat Karin steeds meer een hekel kreeg aan het busreizen.
Op een dag zat er bij Karin in de bus ook een familielid van een medebewoner van Karin in de bus, en die zag wat er met Karin gebeurde. Ze werd uitgescholden, er werd aan haar getrokken, haar tas werd afgepakt, haar broodtrommel leeggegooid en meer van dergelijke ongein.
Onmiddellijk heeft deze mevrouw de juiste maatregelen getroffen, met alle gevolgen van dien.
Jullie begrijpen hoe blij ik was met het handelen van deze mevrouw…
Karin heeft nooit iets hierover verteld, en nog steeds wil ze er niet over praten. Dit voorval heeft er wel toe geleid dat Karin nu met een speciaal busje naar haar werk gaat. Weer een stukje zelfstandigheid weg….

Ik hoop dat heel veel mensen de film van Nanda zullen zien, en dat haar boodschap ter harte wordt genomen. Stop het pesten!

Beste mensen in Log-Land,

Mijn naam is Marten. Ik ben een KOCbewoner sinds 2005, en in de tijd dat ik in het KOC woon, heb ik JeeBee nog nooit zo slecht in haar vel zien zitten als nu.
Dit bepaald toch wel de sfeer in het KOC, en daarom hebben we onlangs kabouterberaad in de tuin van het KOC gehouden.
Vergaderen met bijna 200 kabouters valt niet mee, maar onder leiding van Xavier van Bladel en ondergetekende, hadden we al snel het eenstemmige besluit genomen dat wij als kabouters, een bericht op Sprokkels, het weblog van JeeBee, zouden plaatsen.

Voor zover wij het weten, zit JeeBee vreselijk met zichzelf in de knoei. Pogingen om hieruit te komen, hebben tot nu toe geen succes gehad. Hulpverlenende instanties en de zorgverzekeraar zijn geen vriendjes meer, en dit houdt in dat JeeBee de hulp die ze graag zou willen hebben zelf zal moeten betalen. Helaas staat er in de tuin van het KOC geen geldboompje waar iets van af te plukken valt, dus blijven er veel deuren gesloten. Als ze al niet depressief zou zijn, zou ze het er wel van worden. Net als van de overige zorginstanties; daar word je ook goed ziek van.
In de zomerperiode kun je ook maar beter geen zorg of hulp –in welke vorm dan ook- willen, want door de vakanties zijn instanties gesloten of overbelast. Een wachttijd van een paar maanden is geen uitzondering.
Het komt dus veel aan op eigen zelfredzaamheid.

De kabouters van het KOC zien met lede ogen deze strijd aan. Wij proberen op veel manieren JeeBee te helpen, maar het echte werk zal ze toch zelf moeten doen. En daarmee bedoel ik dan de strijd met zichzelf (wat eigenlijk geen strijd mag zijn), evenals alle werkzaamheden, zoals het inmaakwerk.
Want de tuin houdt geen rekening met uitgebluste en opgebrande mensen, en produceert lekker door. Het kleine beetje energie wat JeeBee nog bezit, gaat dus met de producten de potjes in….

Wij hebben dus ook gezien dat er dagen zijn dat JeeBee de peecee niet aanraakt. Dit baart ons grote zorgen, want we weten hoe belangrijk de peecee voor haar is. Er blijft dus ook nogal wat mail onbeantwoord liggen. Wij als kabouters hopen dat jullie JeeBee dat niet kwalijk nemen. Ze heeft er momenteel niet de energie voor.
Wij weten ook dat JeeBee jullie mailtjes, kaarten en leuke cadeautjes enorm waardeert, en dat het haar heel goed doet. Ik weet zeker dat ze het goed vindt dat ik jullie hier heel hartelijk voor bedank!

Het zal hier nog even wat rustiger blijven, maar ik ken JeeBee ondertussen goed genoeg om te weten dat ze terug komt! Daar durf ik mijn rode muts om te verwedden…

Namens alle kabouters van het KOC,
Een vriendelijke groet van