Een beetje spelen met mijn naaimachine leverde het volgende resultaat op:

Een geborduurd randje op een lakentje.
Is dat mooi of niet…?

Iedereen weet toch wel wat Tupperware is? Dat oersterke plastic spul wat je niet in de winkel, maar op een party koopt, en wat echt onverslijtbaar en reuze handig is.
In mijn keukenkastjes staat een groot aantal Tupperwareproducten, en ik ben er heel blij mee.
Alhoewel ik de ‘party’s’ meestal een hoog ‘buurvrouw-heb-je-‘t-al-gehoord-gehalte’ vind hebben, vind ik het zo af en toe (lees: op z’n vaakst 1 x per 5 jaar) best leuk om naar toe te gaan.
Je ziet weer eens wat nieuwe producten, en je hoort meteen wat er in de buurt speelt! ;-]

Een paar jaar geleden heb ik eens een party gegeven die nou niet bepaald ‘gewoontjes’ verliep. De demonstratrice kwam n.l. niet opdagen. (Lees hier verder…)
Dinsdag a.s. (3 juni) geef ik weer een Tupperwareparty. ‘t Is nog wel geen vijf jaar geleden, maar mijn buurmeisje Malou gaat n.l. een schitterende carrière als Tupperwaredemonstratrice (Tupjuf) beginnen, en start daarmee in huize JeeBee. ‘k Weet zeker dat de demonstratrice deze keer wel komt! Malou is ontzettend gedreven en enthousiast, en zit boordevol (ambitieuze) plannen. Het beloofd een leuk en lekker avondje te worden.

Woon je in de buurt en heb je zin om te komen, je bent van harte welkom! Hoe meer zielen, hoe meer vreugd! Woon je niet in de buurt maar wil je toch iets kopen, mail me dan.

Ik ben bezig m’n nieuwe naaimachine uit te proberen. Terwijl ik hiermee bezig was, heb ik meteen wat bloemetjes in elkaar gefröbeld voor haar project. Leuk om te doen, dus als je zin hebt, doe dan ook mee! De achterliggende gedachte van dit project spreekt me wel aan, en wat is er nou leuker dan de wereld wat op te fleuren!

Er zitten nogal wat mogelijkheden op deze machine. Teveel om in één keer uit te knobbelen. Zo zitten er talloze borduursteken op, die je door het keuzemenu te veranderen, in kunt stellen. ‘k Weet alleen nog niet hoe dat precies moet, en dat ga ik nu proberen uit te zoeken. ‘k Wil n.l. nog wat lakentjes voor de kinderwagen maken met een mooi geborduurd randje…..

Een ambitieuze programmeur besloot eindelijk maar eens een vakantie te nemen. Hij boekte een cruise en ging op weg. Onderweg stak er echter een orkaan op en het schip verging. Na een tijdje spoelde de man aan op het strand van een onbewoond eiland, er waren geen andere overlevenden en alles wat er te eten viel waren bananen en kokosnoten. Hij bracht z’n dagen door met bananen eten en kokosmelk drinken en de zee af te turen naar een teken van leven.

Maanden gingen voorbij zonder dat hij iets zag. Op een dag echter zag hij een klein bootje aankomen, het was een roeibootje met aan boord de prachtigste vrouw die hij ooit had gezien. Ze legde aan en liep naar hem toe.
“Wat doe jij hier?” stamelde de man.
“Oh,” zei de vrouw, “ik ben aan de andere kant van het eiland aangespoeld.”
“Maar hoe kom je dan aan die roeiboot?”
“Die heb ik zelf gemaakt: De roeispanen van bamboe en de boot zelf van het hout van de eucalyptusboom. De kieren heb ik dichtgemaakt met rubber uit de rubberboom.”
“Maar dat alles zonder gereedschap of machines?” vroeg de programmeur.
“Oh, maar dat was geen enkel probleem,” zei de vrouw, “de rotsen bevatten een bepaald erts dat metaal bleek te bevatten als ik ze verhitte. Ik maakte gietmallen in de rotsen en zo kon ik gereedschap maken, en daarmee ook machines. Maar eh, heb jij hier iets te eten?”
“Alleen maar bananen,” zei de programmeur.
“Laten we dan naar mijn huis gaan,” antwoordde de vrouw.

En ze roeiden naar de andere kant van het eiland. Daar aangekomen legden ze aan aan een kade en de vrouw voerde de programmeur mee naar een prachtige bungalow. De programmeur was met stomheid geslagen.
“Het is niet veel, maar ja, je probeert er wat van te maken,” zei de vrouw.
Eenmaal binnen vroeg ze of hij iets wilde drinken.
“Nee,” zei hij, “ik heb genoeg aan die kokosmelk.”
“Maar ik heb ook bier,” zei de vrouw, “eigen gebrouwen weliswaar, maar het is wat. Ik ga me even omkleden. Als je wilt kun je even een douche nemen en je scheren.”

De yup ging naar de badkamer en vond inderdaad een scheermes gemaakt van bot waaromheen twee schelpen waren gebonden, het werkte perfect.
“Deze vrouw is fantastisch!” dacht de programmeur, “wat zou ze nog meer in petto hebben?”

Terug in de woonkamer vleide hij zich neer op de bank. De vrouw kwam binnen in een jurkje van zijde, ze kroop naast hem op de bank en begon op een manier die niet veel te raden overliet in z’n oor te fluisteren.
“Weet je,” zei ze, “we zijn hier nu allebei al een paar maanden, en ik weet zeker dat er iets is iets waar je al die tijd al op wacht, iets wat je al die maanden al gemist hebt.”
Ze keek hem diep in zijn ogen, hij kon niet geloven wat hij hoorde.
“Bedoel je,” begon de programmeur, “bedoel je dat ik… dat ik vanaf hier m’n e-mail kan checken?”

In plaats van een update te schrijven onder mijn vorige log, kan ik beter een nieuw log over mijn kabouters schrijven.
Ik ben vanmorgen nog eens tellend het huis doorgelopen. In de woonkamer staan en zitten 56 kabouters (meer dan genoeg, wat mij betreft), in de keuken tel ik er 5, op de wc 4, en op de bovenverdieping nog eens 15. Plus 3 in de bijkeuken.
Er staan nog 10 te wachten op een behandeling. Eigenlijk nog meer, maar die zijn in afwachting van hun metamorfose toch maar eerst de tuin ingegaan. In de tuin staan nu, na een nieuwe telling, 65 kabouters. Dan zijn er ook nog een heleboel minikaboutertjes, maar die laten zich niet tellen. Ze zijn watervlug, kruipen overal in en onder, en het enige wat je van ze te zien krijgt, zijn hun rode mutsjes. Ik schat hun aantal toch zeker op een stuk of 20.
Telt u maar op……

Bedankt voor het meedenken voor een oplossing. Helaas zijn niet alle oplossingen bruikbaar. De rommelmarkt b.v. is uit den boze! Daar komen de meeste juist vandaan…;-)
Helaas is mijn tuin niet groot genoeg om er een compleet kabouterdorp in te maken, maar toch houden we deze oplossing dicht bij de hand. Bij het herinrichten van de tuin gaat dit zeker een rol meespelen.
Eigenlijk vormen de buitenkabouters (nog) niet het grootste probleem. Het gaat meer om de binnenkabouters. Een huiskamer delen met 56 kabouters, 13 poppen (daarover later meer) een x aantal beelden (dikke vrouwen) en dieren van keramiek, een man en twee poezen, is me een beetje te veel. Er moet dus opgeruimd worden, want over een poosje komt daar ook nog wekelijks een klein meisje bij.

De kabouters herbergen in onze garage gaat ook niet lukken, want die heeft al een andere bestemming. ‘k Ben er nog niet helemaal uit, maar in het aller, allerlaatste geval kies ik de oplossing van ons aller St@@rtje (die helaas niet meer logt) en breng ze naar Kabouterland in Exloo.
Maar zover is het nog lang niet hoor! Voorlopig ben ik nog niet van plan het KOC op te heffen. Ik geniet nog steeds van mijn kabouters (vooral van de opknappers) en voor het ruimteprobleem vind ik vast nog wel een oplossing.
Komt tijd, komt raad!

Kabouters blijven welkom….

Eindelijk was het dan zo ver. De kabouters gingen naar buiten! Het was de bedoeling dat dit vorige week al zou gebeuren, maar ja… toen had ik andere bezigheden.
Op dit moment staan er 51 kabouters buiten. Ongeveer 20 kabouters wachten nog om naar buiten te gaan, deels door het wachten op een nieuwe outfit, en deels omdat ze nog niet zeker weten of ze wel naar buiten willen. In het KOC mogen de kabouters n.l. zelf bepalen waar hun plekje is.

Een groot deel van de kabouters verkiest het om binnen te blijven. Erg gezellig, maar het wordt er zo langzamerhand wel een beetje vol. Bezoekers van het KOC kijken zich de ogen uit, en wanen zich in een kaboutermuseum. (zonder een entreeprijs te hoeven betalen)

‘t Wordt dus tijd om eens te gaan denken aan een andere oplossing.
Zin om mee te denken?

Wandelend over het Grote Net, kwam ik onderstaand filmpje tegen. (klikken op het plaatje) Alhoewel ik niet echt last heb van hoogtevrees, werd me dit toch bijna te gortig. Ik heb meerdere keren met ingehouden adem zitten kijken.
Ik kan het niet anders benoemen als waaghalzerij… Kijk zelf maar.

Dit roept bij mij wel de vraag op of jullie last hebben van hoogtevrees.
Vertel eens?

Zaterdag j.l. was ik in Uithuizen, en ik had jullie beloofd om te vertellen wat ik daar deed. ‘k Had er natuurlijk de Menkemaborg kunnen bezoeken, maar dat had ik al eens gedaan, dus daarvoor was ik er niet.

Een hele tijd geleden vertelde ik jullie al eens over mijn naaimachine. Dat ik daar niet zo goed mee overweg kon en zo.
Via via kwam ik terecht bij een Husqvarnadealer in Uithuizen, en daar is mijn naaimachine geweest voor een grote onderhouds/reparatiebeurt. Mijn ‘Daisy’ kwam helemaal tip-top terug, en ik heb zelfs een paar weken plezier van haar gehad. Ze naaide als een tierelier en deed precies wat ik wilde, maar toch bleef er bij mij een onbestemd gevoel hangen.
Op de een of andere manier paste deze machine niet echt bij mij.
Wikken en wegen, en denken en dubben brachten mij uiteindelijk weer in Uithuizen, waar ik mijn ‘Daisy’ ingeruild heb voor een Platinum 770.
(‘k moet nu wel héél veel potjes jam gaan verkopen…)

Een machine met ‘iets’ meer mogelijkheden dan mijn vorige en met een computergestuurd programma. Op het eerste gezicht klikte het tussen ons. In de praktijk moet nog blijken of dat ook daadwerkelijk zo is, want ik heb haar nog niet geprobeerd.
De komst van Isa gooide n.l. wat roet in het eten…
Binnenkort gaan we samen aan de slag en ik hoop dat ik samen met deze machine aardige creaties kan gaan maken. Jullie horen hier vast nog wel meer van!

Bedankt voor jullie reacties op mijn log van gisteren. Ook voor de lieve mails, telefoontjes en kaartjes! Met Jasper en Jo-Anne gaat het uitstekend, evenals met de kleine Isa.

Oma worden is iets heel speciaals. Het woordje ‘oma’ zegt me (nog) niet zoveel. Dat zal misschien veranderen als Isa gaat praten en ook echt ‘oma’ gaat zeggen, maar voorlopig doet het me niet zoveel. Oma zijn, daarentegen wel!
Ik ben gek op kleine kinderen, en zeker op baby’s. Ik vind het heerlijk om die kleintjes vast te houden en een beetje te knuffelen. Maar het gevoel wat je krijgt als je je eigen kleinkind vasthoudt, is met geen pen te beschrijven. Zo vreselijk ‘eigen’.
Op dat moment wordt er een ‘oma’ geboren….

Hetzelfde geldt overigens ook voor opa. De beide nieuwbakken opa’s hadden gisteren last van overstromende traanbuizen. De ogen van de oma’s bleven ook niet droog hoor, maar de opa’s spanden toch wel de kroon.
Ik vind het ook elke keer als ik een baby zie, weer een wonder. Dat Moeder Natuur zoiets moois kan maken, verbaast me telkens weer.
Ik word dan even heel stil.
En heel dankbaar….

Geboren, zondag 18 mei 2008, Isa Joan

En liefde maakt een mens van jou….

Het regent! En daar ben ik heel blij mee….

Gistermiddag hebben we hier het eerste buitje gehad, en sinds vanmorgen regent het hier. Een heel mooi gestaag regentje. Alle planten in de tuin staan te jubelen van vreugde, en ik jubel mee!

En dat ik nu vanmiddag in de regen naar Uithuizen moet, deert me niet. Mocht je je nou afvragen wat ik daar nou moet doen, … dat vertel ik later. Nu eerst genieten van de regen…

Gisteren ontving ik onderstaande mail van het Nederlands centrum voor volkscultuur, waarin gevraagd wordt om de gebeurtenissen van vandaag, 15 mei dus, op te schrijven en op te sturen.
Misschien hebben jullie ook zin om mee te doen?

Tien jaar geleden was het een enorm succes, 50.000 Nederlanders zonden toen een Brief aan de Toekomst, waarin ze al hun dagelijkse bezigheden vastlegden voor de toekomst. Morgen 15 mei 2008 wordt dit unieke project op kleine schaal herhaald.

Iedereen die er indertijd niet aan toekwam om te schrijven of opnieuw wil schrijven, wordt uitgenodigd om in de pen te klimmen. Maar ook mensen die nog nooit van het project gehoord hebben, worden gevraagd om mee te doen.
Over belangrijke mensen is meestal van alles bekend en wordt van alles overgeleverd. Maar wat de doorsnee Nederlander zoal beleeft en doet weten wij veel minder. Toch zijn historici van het dagelijks leven juist daarin zeer geïnteresseerd.
In het dagelijks leven van de gewone Nederlander. In ogenschijnlijk kleine dingen, die het dagelijks leven bepalen. En dan vooral in de rituelen erom heen en in de veranderingen die in de afgelopen tien jaar hebben plaatsgevonden. Wat en hoe ziet de dagelijkse maaltijd eruit? Hoe gaan mensen gekleed, op hun werk en in hun vrije tijd? Wat doen ze aan hun lichamelijke verzorging? Hoe richten zij hun werkdag in en hoe hun vrije tijd? Met wie hebben ze contact?
Dankzij de brieven uit 1998 weten we nu bijvoorbeeld hoe een bruiloft of een ochtendritueel eruit zag in 1998. Maar hoe doen we het anno 2008? Net als in 1998 vraagt de Stichting Brieven aan de Toekomst aan u om een brief te schrijven aan de toekomst. En weer vragen wij alle Nederlanders om een alledaagse dag uit hun leven te beschrijven. De dag die daarvoor geprikt is, net als tien jaar geleden, is 15 mei.
Aan u wordt gevraagd uw belevenissen op die dag vast te leggen voor het nageslacht. Eén nieuwigheid is er al: mensen kunnen dit keer ook per e-mail hun brief inzenden. Omdat het de onderzoekers gaat om een zo representatief mogelijk beeld van alle Nederlanders, is het belangrijk dat zoveel mogelijk mensen meedoen: jong en oud, wit en zwart, arm en rijk. Vorige keer waren de jongeren én de ouderen enigszins oververtegenwoordigd. Hopelijk kunnen nu ook de dertigers en de veertigers tijd vrijmaken om hun ongetwijfeld drukke bezigheden op papier te zetten.
Doe mee, zodat een gemêleerd beeld ontstaat van het dagelijks leven anno 2008. Deelname is eenvoudig. Stuur uw brief, kort of lang, getypt of geschreven, met en zonder foto’s, naar Brieven aan de Toekomst, p/a Nederlands Centrum voor Volkscultuur, F.C. Dondersstraat 1, 3572 JA Utrecht. Mailen mag ook: ncv@volkscultuur.nl

KNOFLOOK
Knoflook heeft mosterdoliën en deze oliën geven een schoonmakend effect in het lichaam. Ze geven de spieren van de darm- en maagbewegingen meer energie zodat je meer vet gaat verliezen en uitspoelt. Ze breken ook vetklonten af, dus eet knoflook en wordt dunner.

ASPERGES
Asperges bevatten de stof asparagine. Dit is een alkaloïde dat stimuleert de nieren en het verbetert het circulerend proces. Alkaloïden hebben een directe uitwerking op de cellen en breken vet af. Het bevat ook een stof dat helpt om afvalstoffen te verliezen door oxalisch zuur af te breken in je lichaam dat vet vastplakt aan je cellen. Dus door oxalisch zuur af te breken verminderd het vetophopingen.

BIETEN
Bieten zijn sterk vochtafdrijvend dat zich concentreert op je lever en nieren. Bieten spoelen dwalende vetdeeltjes uit je lichaam. Het bevat ook een speciaal ijzer dat bloedlichaampjes schoonmaakt. Bieten bevatten ook een soort chloor dat helpt vetdeeltjes uit te spoelen. Deze chloor stimuleert de lymf die het vet verwijderd.

SPRUITEN
Spruiten stimuleren de klieren, voornamelijk de alvleesklier die hormonen afgeeft. Deze hormonen hebben een schoonmakend effect op je cellen. Het bevat ook mineralen die de nieren stimuleren. De afvalstoffen verlies je sneller en het maakt je cellen schoon.

KOOL
Kool helpt je lichaam om afvalstoffen te verliezen omdat het sulfaat en jodium bevat. Deze stoffen helpen ook om de slijmafscheidende membraan schoon te maken van je maag en darmen. Kool is vooral geschikt voor dikke buiken en middelbareleeftijdvetten, het breekt voornamelijk vet af in deze gebieden.

WORTELS
Wortels bevatten carotine, een soort vitamine A. Deze carotine geeft een vet uitspoelende reactie. Deze reactie spoelt snel afvalstoffen en vet uit. De carotine veranderd in vitamine A in de ingewanden en dit proces creëert een versnelde werking van je stofwisseling waardoor je cellen sneller vet afbreken.

SELDERIJ
Ongekookte selderij heeft een hoog geconcentreerd calciumgehalte in een kant en klare gebruiksvorm, dus als je het eet doet de calcium meteen zijn werk. Deze pure vorm van calcium geeft het hormonale systeem een zetje. Deze hormonen zullen het opgehoopte vet afbreken. Selderij bevat ook veel magnesium en ijzer wat je lichaam schoonmaakt.

KOMKOMMER
Komkommer bevat veel sulfaten en silcon. Deze mineralen stimuleren de nieren om het urinezuur af te drijven, wat een afvalstof is. Doordat je dit urinezuur verliest stimuleert het om vet af te drijven.

SLA
Sla bevat ijzer en magnesium. Deze mineralen dringen je milt binnen en het helpen je immuunsysteem dat je beschermt tegen ziektes. De milt gebruikt deze mineralen om ze sterker te maken en stuurt ze naar je cellen en weefsels. Het helpt ook de lever, verhoogt je stofwisseling en om vetcellen uit te spoelen. Hoe donkerder de sla, hoe meer mineralen erin zitten.

UIEN
Uien, gelijk aan knoflook, bevat mineralen en oliën die helpen bij het vet afbreken en verhogen je stofwisseling. Eet elke dag rauwe uien het werkt beter en het ruikt minder dan knoflook.

RADIJS
Radijs maakt de slijmafscheidende membraan in je lichaam schoon omdat het een hoge concentratie van magnesium en ijzer bevat. Deze mineralen lossen vet op dat in je cellen zit.

TOMATEN
Tomaten bevatten veel vitamine C en citroenachtige oxalische zuren. Deze zuren versnellen je stofwisseling. Het helpt ook de nieren om vocht af te drijven en vetdeeltjes uit te spoelen. Deze natuurlijke zuren met enzym geactiveerde mineralen moedigt de nieren aan om grote hoeveelheden vet af te breken en je lichaam uit te spoelen.

APPELAZIJN
Gebruik appelazijn in kleine hoeveelheden. Je kunt het gebruiken als saladedressing. Appelazijn is een sterk vochtafdrijvend middel omdat het gemaakt is van appels, en de fruitzuren van appels creëert een vetverbrandend proces. Het bevat ook veel potassium dat helpt om de vetopname te verlagen.

Hier moet het allemaal gebeuren…

Bonen, peultjes, uien, radijs, worteltjes, bietjes, aardappelen, (en alles wat ik nog vergeten ben), zit nu nog ondergronds, maar over een paar weken ziet alles er heel anders uit!

De aardbeien bloeien,

En ook de bessen doen goed hun best.

Dit jonge spul (pompoenen, courgettes, augurken enz.) gaat deze week de tuin in.

En nu maar hopen dat de weergoden en Moeder Natuur ons een beetje gunstig gezind zijn.
‘t Is erg droog op de tuin, dus aan het eind van de week een buitje regen zou heel erg wenselijk zijn!
Het mag ook ‘s nachts hoor, als jullie dat liever hebben….