Anno 1980

Anno 2008

Hebben jullie enig idee wat dit is? (of moet worden?)

Ik heb jullie beloofd dat ik nog iets over mijn pas gekregen badeendje zou vertellen. (Zie dit log)
Over badeendjes valt nog best het een en ’t ander te vertellen. Er zijn zelfs mensen die een hele verzameling badeendjes aangelegd hebben. Prachtige exemplaren zitten er tussen!
Er wordt gezongen over badeendjes, mensen maken een filmpje over hun badeendje, er is een heuse badeendenwinkel. Kortom, met een badeendje hoef je je niet te vervelen!

Mijn badeendje is heel speciaal. Het is niet zo maar een huis-tuin-en-keuken badeendje. Nee, mijn badeendje heeft een speciale functie. Met mijn badeendje kun je héél plezierig in bad gaan…..

Een tijdje geleden sprak ik met haar over de geneugten van het vrouw-zijn en over de mogelijkheden om onszelf op bepaalde manieren te plezieren. Gewoon, zoals vrouwen dat doen.
Op het grote net zijn talloze sites te vinden met hele leuke grote-mensen-speeltjes, en al snel gingen de urls van deze sites over en weer.
Op een gegeven moment kreeg ik van haar een link met leuke fun toys, en ik mailde terug dat ik zo’n badeendje wel leuk vond.
Dit alles natuurlijk geheel voor de gein. Van mijn kant tenminste. Nooit met het idee om zoiets daadwerkelijk zelf aan te schaffen. Laat de lezer van dit log dat duidelijk zijn!

Een paar dagen later las ik bij haar dit log, waarin ze zich afvraagt of het geven van een dergelijk cadeau haar imago van een nette, brave huisvrouw van middelbare leeftijd schaadt.
Wat ze hier schrijft klopt niet helemaal hoor, dat van dat brave en nette moet je beslist met een handvol zout nemen!

Maar goed, om een lang verhaal niet nog langer te maken, ik heb dus nu een héél speciaal badeendje! Ik ga graag en (bijna) dagelijks in bad. Eerlijkheidshalve moet ik zeggen dat het eendje een prominente plaats op de badrand gevonden heeft, maar dat het zijn diensten nog niet aan mij bewezen heeft. Maar misschien komt dat nog wel. Ooit.
Maar laat ik dan nu al vast zeggen, dat ik dat dan niet aan jullie ga vertellen.
Flauw hé.

Zo, en nu ga ik in bad!

Vorige week vrijdag (mijn verjaardag), werd ik verblijd met een groene kabouter. Het kleine broertje van JoHannes voelde zich tussen alle voorjaarsboeketten meteen op z’n gemak. ’t Is een echt lentekaboutertje, met z’n groene kleurtje.

Ergens gelezen:
Groen is de kleur van de planeet Venus.
De kleur staat voor een harmonieuze en stabiele geest…
goede groei en gezondheid…..alhoewel er sommige uitzonderingen rondhuppelen !
Groen zorgt voor evenwicht.
Groene kabouters zijn in harmonie met zichzelf en met hun omgeving.
Zowel lichamelijk als geestelijk willen ze alle ruimte hebben …….
om zich te ontplooien.
Opvallend veel bos- en tuinkabouters houden erg van groen.
Groene kabouters zijn één met de natuur en zullen alles doen…
om MOEDER AARDE in goede staat te houden.
Vaak steken zij veel vrije tijd in groene organisaties !
Gekleed in uniformen met de kleur van geoxydeerd koper, verdedigen zij
de natuur en de aarde tegen vervuiling, ontbossing en andere natuurrampen.
Groengeoriënteerde kabouters horen zichzelf graag praten en ambiëren vaak een carrière in de politiek.

‘k Ben benieuwd of dit groene kaboutertje de hierboven beschreven eigenschappen in zich heeft…

Weten jullie wat Plopsaland is?
Ik moet tot mijn grote schande bekennen dat ik er –tot zondag j.l.- nog nooit van had gehoord. En dat, terwijl er zoveel kabouters in mijn huis wonen…

Plopsaland is een attractie park voor kleine kinderen en andere mensen, helemaal in het teken van Kabouter Plop. (en Kwebbel e.a.) In België zijn 3 van deze parken, en er bestaan plannen dat er binnenkort in Dalen het vierde park gebouwd gaat worden. Dat betekent, het vierde kabouterpark in Drenthe!
In Eext heb je Het rijk der kabouters, in Exloo Kabouterland, in Beilen het KOC en nu dus binnenkort in Dalen de vierde Plopsalandvestiging.
Nu kan niemand meer ontkennen dat er kabouters in Drenthe wonen…

Mijn Prugel en zijn partner willen het KOC bij Plopsaland betrekken en plaatsten daarom zondag j.l. dit bord in de tuin…

Volgens hun hoort de directrice van het KOC betrokken te worden bij de Plopsalandontwikkelingen. Heel lief van deze jongens, maar ik moet er toch een kanttekening bij plaatsen. Het KOC heeft n.l. helemaal niets met Kabouter Plop. Wel met Kwebbel, maar dit terzijde.
De directrice van het KOC heeft ook helemaal geen tijd om zich met Plopsalandaktiviteiten bezig te houden. Ze heeft haar handen vol aan het KOC en zijn bewoners en aan het op handen zijnde omaschap!

Dessalnietemin, Henk Jan & Martijn, reuze bedankt!

Zoals we waarschijnlijk allemaal wel weten, heeft ‘s lands grootste kruidenier (die op de kleintjes let) een smurfenaktie gehad. Onlangs waren de smurfen nogal in het nieuws, omdat bleek dat de kleine blauwe poppetjes niet veilig waren voor kinderhandjes. Met name de Gewichthefsmurf breekt nogal snel zijn armpje, en dit kan door kleine kinderen gemakkelijk ingeslikt worden.

Maar heeft er wel eens iemand aan de veiligheid van de smurfen gedacht? De kleine smurfjes werden aan iedereen die maar genoeg betaalde voor de boodschappen, meegegeven. Heeft men er ooit aan gedacht om de gezinnen waarin de blauwe poppetjes terecht kwamen te screenen?

Kijk en luister naar wat Moppersmurf is overkomen. Klik hier!
Doen, want het is meesterlijk!

De pottenvoorraad groeit gestaag. De oproep die ik een tijd geleden geplaatst heb, is erg succesvol gebleken. Ook in mijn nabije omgeving verzamelen mensen lege potjes voor me.
Zo af en toe komt men die potjes brengen. Omdat er in het afgelopen week-end heel veel mensen (waaronder ook veel pottenverzamelaars) de weg naar huize JeeBee en FGK wisten te vinden, stonden er dus een groot aantal dozen en tassen vol potten in de garage te wachten om uitgepakt te worden. Leuk klusje voor de dinsdagmorgen.

In een van de dozen zaten, behalve lege jampotjes, ook nog twee cadeautjes! Ik wist meteen van wie deze doos kwam. Zo’n leuk gebaar heeft Moeder Veld al eens eerder gemaakt!
En kijk nou eens wat er in de pakjes zat…

Ik ben hier weer heel erg blij mee. Mam van Ina, dank je wel!
En ook de andere pottenverzamelaars, heel hartelijk bedankt!
Ga zo door…;-)

‘k Ben zondag schandelijk verwend!
Bloemen, planten, boeken, diverse bonnen, pecunia, lekkere badspulletjes, een waxinelichtjeshouder, een badeendje (daarover later meer), een digitale keukenweegschaal, geurkaarsjes, een theeglas (met inhoud), een kabouter, en nog veel meer…

Belangrijker dan alle cadeautjes (die ik overigens erg mooi vind), vind ik de mensen die samen met ons het leven kwamen vieren. Het verbaast me telkens weer hoeveel verschillende mensen we om ons heen hebben, en hoe deze mensen een zondagmiddag met elkaar tot een bijzondere zondagmiddag weten te maken.

Ik ben blij met al deze verschillende mensen. Ze zijn allemaal een stukje van mijn leven. Ze geven kleur aan mijn leven en maken me wie ik ben. Ook de mensen uit mijn naaste omgeving die er, om welke reden dan ook, niet bij konden zijn.
Ook al ben ik een echte einzelgänger, zonder deze mensen kan ik toch echt niet….

Is de paasgedachte voor jou ook hol, of geef je er een andere invulling aan?

Ik wil al mijn Log-lezers, -ook de lezers die nooit iets van zich laten horen of zien maar er wel zijn- hele fijne Pasen toewensen!

Het beloofd een mooie dag te worden. ‘t Is fris, maar het zonnetje schijnt, kortom, een uitstekende dag om het leven te vieren! En dat gaan we vanmiddag doen.
Als je zin hebt om dat met ons te doen, ben je van harte welkom!

Hartelijk bedankt voor alle felicitaties en goede wensen voor mijn verjaardag gisteren. Het echte ‘vieren’ doen we morgen, maar desalniettemin was het toch een hele fijne dag. ‘k Heb prachtige voorjaarsboeketten gehad en daardoor lijkt het hierbinnen echt lente. Gelukkig maar, want als je naar buiten kijkt, wordt je niet echt vrolijk….

Waarschijnlijk gaan dit de koudste paasdagen sinds 40 jaar worden. Ze zijn dan natuurlijk ook wel erg vroeg. Ik ben n.l. nog nooit op Goede Vrijdag jarig geweest. Maar ja, ik ben dan ook van ná 1913…
Wil je weten waarom Pasen zo vroeg is dit jaar, klik dan hier…

Zo af en toe komt de postbode hier een pakje brengen. Dat vind ik leuk, maar het leukste is natuurlijk als je niet weet wat er in het pakje zit. Een cadeautje dus. Dat overkwam me dus gisterochtend.
Twee mooie verjaardagscadeautjes kwamen er uit het doosje, eentje voor mijn lief, en eentje voor mij. (overmorgen) Het grootste cadeau was echter voor de poezen: De doos!
Prachtig om te zien hoe die beestjes zich tijden kunnen vermaken met een doos.
Erin, eruit, doos op de kop schuiven door de kamer, en dan als ze uitgespeeld zijn, er gezusterlijk samen inkruipen om te slapen.

Helaas heb ik van de slapende poezen geen plaatje kunnen maken, omdat mijn camera ook in slaap viel (lees: lege batterij)
Ik wil de gevers van dit moois ook namens Minoes en Minet bedanken. We hebben er allemaal plezier van!

Ken je deze zin nog:
Goedemorgen luisteraars, staat u allen klaar?
Daarna volgden de oefeningen op de maat van de muziek: “en strek, en buig, en voor, en achter!” Dit alles onder de bezielende leiding van Ab Goubitz, met aan de piano Arie Snoek.

In de jaren zestig luisterden ruim 300.000 mensen naar de ochtengymnastiek. Of ze ook allemaal meededen, is niet bekend.

Deze jeugdherinnering kwam spontaan bij me omhoog toen ik dit filmpje op mijn sprokkeltochten tegenkwam. Echt even gaan kijken hoor, ’t is geweldig!

En het resultaat is verbluffend, want wie wil er nou niet op deze manier koffie drinken?

Nee, ik ga vandaag niet met De pianoman op reis…

Een beetje jammer is dat wel, maar ik ga vandaag de verjaardag van mijn schoonvader vieren.
Bijna alle zondagen in maart vier ik een verjaardag; het is me dus nog nooit gelukt om met het boekenweekgeschenk op reis te gaan. En dat lijkt me toch zo leuk…!

Ik heb ‘De pianoman’ in één ruk uitgelezen. Bernlef had me vanaf de eerste regel te pakken met dit verhaal. De pianoman gaat over een jongeman die moeite heeft met woorden, en die liever zwijgt dan praat.
Spreken is zilver en zwijgen is goud? … Of toch niet…?

Het verhaal is gebaseerd op het verhaal van de man die op 7 april 2005 vanuit zee het strand van Sheerness op kwam lopen. De man weigerde te praten en was niet te identificeren. Hij werd opgenomen in een kliniek, waar bleek dat hij piano kon spelen. Daar kreeg hij de bijnaam ‘de pianoman’. Na een aantal maanden bleek het te gaan om een Duitser, die vervolgens op het vliegtuig naar huis werd gezet.