Jasper en Jo-Anne zijn gisteren aan hun huwelijksreis begonnen.
Naar Bali….

…. en dat is een verrekt eind weg….

Gisteravond zijn ze om 21.30 uur van Schiphol vertrokken en ze hopen vanavond om 21.30 uur (plaatselijke tijd) op Bali te landen. Dan hebben ze 18 uur gevlogen.
Tja, je moet er wat voor over hebben….

Ik hoop dat ze een hele fijne tijd op Bali zullen hebben en dat dit voor hen een onvergetelijke (huwelijks)reis zal worden.

Informatie over Bali
De geschiedenis van Bali

Zoek de verschillen.

Klik hier en hier, kijk en huiver luister en zeg me wat je er van vindt….

Mening van de schrijfster van dit log: Schoenmaker blijf bij je leest! (oftewel, schaatsers horen op het ijs!)

Ondanks het nou-niet-echt-mooie zomerweer levert onze tuin toch aardig wat mooie en lekkere producten op.
Boontjes, bietjes, sla, courgettes en augurken doen het prima, evenals de aardbeien, frambozen en bramen. De pompoenen beginnen ook al aardig te groeien en het zakje met bijzonder zaaigoed wat ik dit voorjaar voor het eerst geprobeerd heb, doet het ook bijzonder goed.
Kijk maar naar de foto’s. De eerste kopjes steken al boven de grond en overal zijn de rode puntmutsjes al zichtbaar.

Dit beloofd een flinke oogst te worden!

Ik ben nogal een verzamelaar van allerlei dingetjes die ik ooit nog eens denk te kunnen gebruiken. Nou, je voelt hem al…. dat ooit wordt nooit. En al die spulletjes nemen natuurlijk wel heel veel plaats in.
We hebben een hele grote zolder, met heel veel dozen en anders rondslingerende spullen en je kunt er momenteel je kont niet meer keren. Ergo:…. opruimen!

Zo had ik b.v. een hele grote verzameling met complete jaargangen van het blad Libelle. Van 1965 tot 2005. Leuk hoor, maar wat moet je ermee?
In zo’n geval biedt Marktplaats natuurlijk de oplossing. Fotootje gemaakt, advertentie geplaatst en binnen een uur waren ze verkocht! Hetzelfde gebeurde met een aantal jaargangen van het blad Landleven. We hebben dus maar wat meer fotootjes van overtollige spulletjes gemaakt. Wie weet, misschien levert het nog iets op!
Wegbrengen naar de milieustraat kan altijd nog.
Ik moet er eerlijkheidshalve wel bijzeggen dat ik door het verkopen van wat spullen, ook meer zin krijg in het opruimen.

Iemand nog interesse in een mooie rieten hondenmand? Een spinnewiel? Een oude naaimachine? Jaargangen Psychologie? Poppenschoentjes? Kerstversiering?
Of een prachtige verzameling spinnenwebben?

Roept u maar!

Ik kwam op mijn sprokkeltochten een filmpje tegen dat ik beslist met jullie wil delen. Neem even de tijd, zet je geluid aan, blijf kijken tot het einde en verbaas je. Ongelofelijk knap!

Klik op het plaatje.

Strijken is beslist niet m’n favoriete huishoudelijk karweitje, maar zo af en toe ontkom je er niet aan.

Achter de strijkplank gaan mijn gedachten alle kanten op. Ze gaan sneller dan een vlo kan springen… Overal en nergens tegelijk, vroeger en nu lopen in elkaar over en dromen en werkelijkheid bestaan ineens niet meer. Ik bevind me in een toestand van opperste verwarring. Ik dwing mezelf terug te gaan naar de strijkplank en probeer daar m’n gedachten neer te leggen. Ik probeer ze glad te strijken, maar helaas…
Ik word dus behoorlijk ‘warrig’ van het strijken. Zo glad de overhemden onder m’n handen vandaan komen, zo’n warboel wordt het in mijn bovenkamer.

Straks maar weer een kastje opruimen. Dat ordent de boel weer….

’t Is weer courgettetijd! De planten in onze tuin hebben weer goed hun best gedaan, en evenals voorgaande jaren is de oogst enorm!

Vandaag worden er een aantal verwerkt tot een lekkere chutney.

Als je het recept hiervan wilt, mail me dan.
Op 22 augustus a.s. kun je het komen proeven bij mijn stand in Neede.
(of je komt gewoon gezellig thuis bij me eten…)

Nu weer aan de slag!

Ik was van plan een foto te maken van de overheerlijke croissantjes van vanmorgen.

Maar ik was net te laat…..

Er wordt hard gewerkt in huize JeeBee. Nog een paar weekjes te gaan voor de Nationale Jammarkt in Neede, en de trouwe lezer herinnert zich misschien dit log waarin te lezen is dat ik in 2007 daar mijn eigen jammetjes en chutneys wil gaan verkopen.
Nou, en dat is al over een paar weken!

De jamproduktie is dus in volle gang. Pruimen, nectarines, perziken en andere fruitsoorten verdwijnen allemaal in de jampot, evenals kilo’s suiker en evenzoveel liefde.

De komende dagen worden de potten van etiketjes voorzien (die ik eerst nog moet tekenen) en van een kleurige muts. Dan moet ik nog een plan maken hoe ik de kraam moet gaan inrichten. Het is een kraam van 4 meter lang (kleinere zijn er niet) en ik heb echt geen 4 meter jam op voorraad.
Creatieve ideeën zijn van harte welkom!

Toen ik vorig jaar verslag deed van mijn bezoek aan de jammarkt en mijn plannen voor dit jaar kenbaar maakte, waren er een aantal mede-loggers die heel enthousiast zeiden er dan ook naartoe te willen. En of ik ze er dan tijdig aan wilde herinneren. Bij deze dus!
‘k Ben benieuwd wie van jullie ik daar daadwerkelijk ga tegenkomen…

Live Earth is een prima initiatief om de klimaatsverandering onder de aandacht te brengen, maar het Italiaanse ministerie van Gezondheid heeft de oplossing voor het probleem al gevonden.
Klik maar op het plaatje.

‘k Geloof dat de Italianen wel eens serieus naar de capaciteiten van hun ministerie mogen gaan kijken….

Zoals de meeste mensen met een pc dat hebben, hebben ook wij een printer.
Een paar jaar geleden kochten we een multifunctioneel apparaat, een Canon SmartBase MPC190. Achteraf gezien was dit geen goede aankoop. Veel plezier hebben we er niet van gehad, meestal alleen maar ergernis over de slechte afdrukkwaliteit.
Omdat ergernis slecht voor de gezondheid is, besloten we gisteren om een nieuwe printer te kopen. Weer een multifunctioneel apparaat, en weer een Canon. Gisteravond hebben we het apparaat uitgeprobeerd, en we waren tevreden over het resultaat. Niet alleen over de prints, maar ook over het geluid. Vrijwel geluidloos rollen de afdrukjes uit de machine.

Plezier van de vorige printer hebben we alleen gehad als we gingen printen en Minoes in de buurt was. Zodra Minoes het jammergeluid van de printer hoorde, stond ze er bijna bovenop. Ze deed bijna hetzelfde als de poes in dit filmpje.

Of Minoes de afdrukjes van de nieuwe printer met rust zal laten, moeten we nog even afwachten. Tijdens het uitproberen van de nieuwe printer was Minoes n.l. niet thuis…..

Gisteren liep ik (dankzij de tip op het log van Ina) op het festval van oude ambachten in Exloo.
Tussen de vele kramen met evenzoveel prachtige producten (al dan niet door huisvlijt verkregen) stond ook een kraam vol met hele mooie wol. Schitterende kleuren eigengesponnen en geverfde breiwol.
Het begon gelijk te kriebelen bij mij.
Kriebels om meteen te willen gaan breien, en kriebels bij het idee het gebreide eventueel te moeten gaan dragen.

Krijgen jullie nou ook de (brei)kriebels bij het zien van mooie wol?
Heb ik onder mijn log-lezers überhaupt breisters?
Vertel eens?

Er was een wijze vrouw aan het kaarten.

Plotseling kwam een kennis opgewonden naar haar toe en zei:
‘ ik moet je iets vertellen over je vriend die…’

‘Ho eens even’, onderbrak ze haar, ‘heb je datgene wat je mij wil zeggen
gezeefd door de drie zeven?’

‘Wat voor drie zeven?’ vroeg de kennis verbaasd.
‘Laten we het proberen’ stelde ze voor.

‘De eerste zeef is de waarheid.
Heb je onderzocht of alles wat je zeggen wilt waar is?’
‘Nee, ik hoorde het vertellen en…’

‘Ah juist! Dan is het toch zeker wel door de tweede zeef gegaan?
De zeef van het goede.
Is het iets goeds wat je over mijn vriend wilt vertellen?
Aarzelend antwoordde de kennis: ‘Nee, dat niet, integendeel…’

‘Hm, hm, zei de vrouw, ‘laat ons dan de derde zeef gebruiken.
Is het noodzakelijk om mij te vertellen wat je zo opwindt?’
‘Nee, niet direct noodzakelijk’.

‘Welnu’, zei de vrouw glimlachend, ‘als dat wat je vertellen wilt,
niet waar is, niet goed is en niet noodzakelijk is,
vergeet het dan en belast mij er niet mee.’

Lieve Log-lezers,

Zoals de meeste van jullie onderhand wel zullen weten, heb ik iets met kabouters.
Het kleine volkje is een aantal jaren geleden mijn leven binnengestapt, -mede door toedoen van een aantal mede-loggers- en heeft zich er een niet meer weg te denken plaats verworven.

Begon het KOC (KabouterOpvangCentrum) drie jaar geleden nog met een paar kabouters die wat plastische chirurgie en/of een nieuwe outfit konden gebruiken, inmiddels is het uitgegroeid tot een OpvangCentrum voor ruim honderd –al dan niet- behoeftige kabouters.

Kabouters lopen als een rode draad door mijn leven. De liefde voor de kabouter kreeg ik van Meester Gerrits, die prachtige kabouters kon tekenen. Dat deed hij in elk poëziealbum waar hij een versje in mocht schrijven. Ook in die van mij!

Kabouterverhalen heb ik ook (als kind) graag gelezen, en toen Rien Poortvliet zijn kabouterboeken schreef, was ik er dan ook als de kippen bij om deze boeken te kopen. Prachtig vond en vind ik ze.

Zo zie je dat de kabouter altijd in mijn leven aanwezig is geweest. Als fantasiefiguur, maar NOOIT als beeld. Nooit als tuinkabouter.
Vreselijk vond ik dat. Ik liep met een grote boog om tuinen heen waarin kabouters stonden. Dat was toch het meest erge wat je je maar kon bedenken! Een tuin met kabouterbeeldjes…..

(’t Kan verkeren, sprak Bredero…)

Halverwege de jaren tachtig kreeg mijn zoon ooit eens een gipsgietpakketje van het merk SES, met daarin een gietmal van een kaboutertje. We hebben het kaboutertje destijds gegoten en het was een heel leuk mannetje. Maar omdat ik toentertijd anti tuinkabouter was, is de gietmal waarschijnlijk verdwenen in de container. Evenals het kaboutertje.

Ja, jullie begrijpen het al…. Ik ben dus nu op zoek naar die gietmal. Is er misschien iemand onder mijn log-lezers die zich het bestaan van deze gietmal herinnert, en mooier nog, weet hoe ik aan een exemplaar van deze mal kan komen?
Ik heb volgens mij overal gezocht naar deze, of een andere gietmal van een kabouter, maar ik kan het niet vinden. Bij hobbyzaak De Kwast zijn er een aantal te koop, maar die vind ik niet mooi.
Ik ben dus op zoek naar de gietmal van de firma SES.
Kan iemand me helpen?

En dat is dus waar het in deze log om gaat….