Wat doe je met boerenkool uit eigen tuin?
Juist! Daar maak je stamppot van.

En dan niet gewoon stamppot boerenkool, nee, we maken er deze keer stamppot ‘mous’ (op z’n Gronings) van.
Een tijdje geleden kwam ik via via terecht op de site van Oudhollandsche streekgerechten, waar behalve veel aandacht aan het snertkoken, ook veel aandacht aan stamppot wordt besteed. De stichting geeft een boekje uit met de titel ‘Stamppot ‘Mous’ en nog veel meer’.
Een leuk boekje waarin leuke en lekkere stamppotrecepten staan.
En omdat er nog boerenkool (‘mous’) in onze tuin stond, waar natuurlijk stamppot van gemaakt moet worden, ben ik eens in het boekje gaan snuffelen, en ik denk dat wij vanavond op een heel speciale manier ‘mous’ eten.

Ik ga deze keer voor het wedstrijdrecept van Herman Diepens.

Ingrediënten:
1,5 kilo aardappelen
1 kilo schoongemaakte boerenkool
400 gram half-om-half gehakt
1 blik kapucijners
1 flinke ui
zout
peper
jus, liefst van stoofvlees

Bereiding:
Kook de aardappelen met de boerenkool er bovenop in water met zout. Let er op dat de aardappelen net niet onder water staan. Kook het geheel tot de aardappelen gaar zijn. Bak ondertussen het gehakt zonder boter rul. Voeg de kapucijners toe en bak ze mee. Bak de ui mee tot hij glazig is. Breng het geheel op smaak met zout en peper. Giet de boerenkool af. Maak er met de jus een smeuïge stamppot van. Schep het gehaktmengsel er goed doorheen. Serveer met warme jus, augurken, piccalilly en mosterd.

‘k Ben benieuwd hoe dit smaakt!

Het wonder leren herkennen.

Een man meldde zich aan bij een klooster. Hij verzocht de abt monnik te mogen worden. De abt vroeg wie hij was, en waarom hij monnik wilde worden.

De man vertelde een groot geleerde te zijn. In het klooster hoopte hij de rust te vinden om heel veel te studeren en na te denken over God. Hij was vastbesloten alles over God te weten te komen.
De vele boeken in de grote kloosterbibliotheek zouden hem daarbij van pas komen.
Zijn geleerdheid zou de roem van het klooster stellig vergroten. De abt dacht enige tijd na.

“Je bent hier welkom”, sprak hij, “op één voorwaarde.” De man keek de abt vragend aan: “En die is?”
De abt antwoordde: “Je mag hier monnik worden op voorwaarde dat je tuinman wordt en geen stap in de bibliotheek zet.”
De geleerde man keek de abt onthutst aan. Hij wilde toch alles over God weten? Hoe kon de abt hem dan de toegang tot de bibliotheek ontzeggen, die juist hij, de geleerde zo goed kon gebruiken? En begreep de abt dan niet hoeveel hij kon bijdragen aan de faam van het klooster? “Waarom zou ik tuinman moeten worden?”, vroeg de geleerde beledigd.

Het antwoord van de abt luidde: “Pas als je geleerd heb in een bloem het wonder van de schepping te herkennen, ben je klaar om na te gaan denken over God.”

Laten we de week eens beginnen met een lach!

Dat lukt zeker bij het zien van dit filmpje, en ook deze zal een glimlach veroorzaken! Dan heb ik ook nog een paar gouwe ouwe, die nog steeds leuk zijn om naar te kijken, want kattenstreken blijven leuk….

Lieve Log-lezers,

Even een kort logje om jullie te laten weten dat ik nog steeds in leven ben, alleen momenteel niet veel aanwezig in Log-land. De ‘echte’ wereld neemt me volledig in beslag.
Zo heb ik deze week een aantal keren een bezoek gebracht aan het Wilhelmina Ziekenhuis in Assen.
Een bezoek aan de diëtiste leverde, behalve veel ergernis, niets bijzonders op, terwijl het bezoek aan de DVK (diabetes verpleegkundige) juist veel teweeg heeft gebracht.
Omdat mijn bloedsuikers, ondanks de enorme hoeveelheden insuline die ik spuit, blijven stijgen, (HBA1c 10.1 – dit voor de insiders) –met alle gevolgen van dien- ga ik nu over op een ander spuitschema. Van 2 x per dag naar 4 x per dag. En dat is balen. Erg balen!

Verder heb ik me deze week weer intensief beziggehouden met de woonwensen/wereld van de andersbegaafden onder ons. Het is n.l. zo, dat een aantal woonvormen voor deze mensen zijn afgekeurd (door de overheid) omdat de kamers ongeveer 15 cm te klein zijn, en niet iedere bewoner van het pand een eigen “natte cel” (= douche + wc ) heeft.
Ik geloof dat er niet veel mensen in Nederland zijn die dat wel hebben…..
Wellicht zal ik hier later iets meer over gaan vertellen.

Na twee weken niet ‘genordict’ te kunnen hebben (vanwege de storm) konden we deze week ons weer lekker uitleven in het Asser Bos. We werden deze keer begeleid door een journalist en een fotograaf van het blad ‘Movement’. Hierin verschijnt binnenkort een artikel over Nordic Walking voor specifieke doelgroepen, waaronder Diabetes Mellitus

En zo waren er in ‘de echte wereld’ nóg een aantal zaken waar ik me mee bezig moest houden, waardoor ik niet veel in Log-land aanwezig was. Al met al, beslist geen saai weekje!

Vandaag ga ik naar Heerhugowaard, om de verjaardag van Karin’s moeder te vieren, en als ik weer terug ben (en dat zal zeker niet voor 22.00 uur zijn) gaan we nog even een ‘buurtnieuwjaarsborrel’ drinken.

De zondag ga ik gebruiken waarvoor ze bestemd is: als rustdag.

Tot later!

Leuke titel van dit logje, vind je ook niet? En het ‘leuke’ is, dat ik hier niemand mee beledig, ik mag dit gewoon tegen iedereen zeggen.
Dat normen en waarden er niet meer toe doen, was me al lange tijd duidelijk, maar dat een rechter dit ook nog eens met een uitspraak bekrachtigd, daarvan rijzen mijn haren ten berge.

Voel je dus vooral niet beledigd of aangesproken als ik nu roep ‘Fuck off!’ , want het mag.

(ik hoop dat het mijn log-lezers duidelijk is, dat ik het hier dus absoluut niet mee eens ben, en dat er voor mij nog altijd fatsoensnormen en –waarden gelden!)

Ik kan het natuurlijk wel blijven uitstellen….

….maar daar wordt niemand blijer van.

Ergo: Aan de slag….(of, zoals mijn moeder placht te zeggen: dan maar zonder zin…)

Mocht je nu op zoek zijn naar een badkamerkastje, dan moet je de komende week eens bij de Aldi gaan kijken.
Daar hebben ze wel een héél bijzonder exemplaar…
(en ben je niet op zoek naar zo’n kastje, dan zou ik toch maar even gaan kijken, want zulke kastjes vind je nergens anders…)

Update 24 januari: Men heeft de ‘fout’ ontdekt en herstelt. Jammer, hiermee is het een heel gewoon kastje geworden en heeft dit logje haar aantrekkelijkheid verloren…

Voor de cabaretliefhebbers onder mijn log-lezers:
Ik heb een verzamelpagina gevonden met heel veel leuke cabaretfragmenten!
Goed voor een paar uur plezier! (op een regenachtige zaterdagmiddag bijvoorbeeld…)

Dit gaat bepaald niet zachtzinnig; de haren vliegen in het rond, er wordt gekrabd, gebeten en geslagen. Ze rennen achter elkaar aan, buitelen over elkaar heen en springen bovenop elkaar. Ze maken hierbij het geluid van een wegdenderende kudde olifanten. Dit alles duurt ongeveer een kwartiertje en na elkaar van verzorgende likken te hebben voorzien, gaan ze dan gezusterlijk naast elkaar liggen slapen.
Mijn monstertjes….

Drie levensvragen

De tsaar aller Russen bezat alles wat een mens zich maar wensen kon, maar hij wist niet waarvoor hij leefde. Drie vragen kwelden hem: Wat moet ik doen? Met welke mensen moet ik doen wat God van mij verlangt? Wanneer moet ik dat doen?

Na alle wijzen, alle geleerden te hebben geraadpleegd, hoorde hij over een boer, ergens ver weg, die hem misschien een bevre¬digend antwoord zou kunnen geven. De tsaar ging meteen op reis en na vele weken kwam hij op het land van de boer aan.

Deze keek nauwelijks op toen de tsaar zich tot hem richtte met zijn vragen. De boer gaf geen antwoord maar ging door met ploegen. De tsaar werd kwaad en zei: “Weet je wel tegen wie je spreekt? Ik ben de tsaar aller Russen.” Maar ook dit maakte geen indruk op de boer, die doorging met zijn werk.

Plotseling kwam een zwaargewonde man het veld op gewankeld. Voor de ploeg viel hij neer. De boer zei tegen de tsaar: “Help mij deze gewonde naar mijn hut te dragen.” “Ik zal je helpen,” antwoordde de tsaar. “Maar geef je me dan antwoord op mijn vragen?” “Straks,” zei de boer, en samen brachten zij de man naar de hut en verbonden zijn wonden.

“Zeg je het me nu?” vroeg de tsaar.”Je kunt naar huis,” zei de boer. “Je hebt de antwoorden gehad op je vragen: Wat moet ik doen? Wat op mijn weg komt. Met wie moet ik het doen? Met degenen die aanwezig zijn. Wanneer moet ik het doen? Op het moment dat het zich voordoet.”

De weegschaal zegt dat ik moet stoppen met mijn struisvogelpolitiek. Dat ik mijn kop uit het zand moet halen en eerlijk in de spiegel moet kijken. Of nog eerlijker; luisteren naar mijn lijf….
En er voor moet zorgen dat dat lijf zich wat beter gaat voelen.
Dan zal ik ook weer beter in mijn vel gaan zitten.
Aldus de weegschaal.

Wat een wijze weegschaal heb ik hè?

Zou het niet heerlijk zijn om, net als sommige dieren, een winterslaap te houden?

’t Zou ook erg nuttig zijn. Stel je eens voor dat de mens echt een winterslaap zou kunnen houden.
Hij zou ontwaken met eenderde minder lichaamsgewicht, het zou een doorbraak kunnen zijn voor mensen met ernstige brandwonden en andere fysieke problemen, en het zou kunnen leiden tot vermindering van herseninfarcten. En nog veel meer…

Maar helaas, het kan (nog) niet. Het stofje dat ons in zo’n lange natuurlijke slaap zou kunnen brengen, is nog niet gevonden. De wetenschap is druk bezig met het onderzoek hiernaar.

Denk je toch eens in… al slapend afvallen!
Dat is toch het summum in het leven van iedere zwaarlijvige….