Wat je toch allemaal met een zakdoekje kan doen!

Je blijft je verbazen!
(wel het hele filmpje uitkijken en niet voor kids!)

Hebben jullie ook je neus wel eens gestoten (zowel letterlijk als figuurlijk)? En deed het heel erg zeer?

Kijk nou!
Gisteravond wandelden er zo maar 13 ‘nieuwe’ kabouters het KOC binnen….

Bij navraag bleek, dat deze vrolijke kaboutertjes uit een tuin in Wolvega kwamen. Daar stonden ze tot voor kort erg gelukkig te zijn, maar de mensen in wiens tuin ze stonden, moesten een stuk tuin aan de gemeente af staan. En dus was er nu geen plaats meer voor deze kabouters.
Gelukkig werkt het kabouter-communicatie systeem bijzonder goed en snel, en zo kwamen ze dus bij het KOC terecht. Een aantal van hen is ook toe aan een nieuwe out-fit, dus dat gaat helemaal goed komen! En dan maar een plekje zoeken in de tuin van het KOC…..

En ze blijven maar springen…

….en ik maar tellen…, en tellen…, en tellen,…en wakker blijven…

PSYCHIATRIE IN HAAR HEMPIE.

Heel, heel lang geleden, in een land niet eens zover hier vandaan, leefde eens een zeer boosaardige heks genaamd “psychiatrie”.

Deze heks probeerde met folteringen en kwaadaardige machtsvertoon het volk aan zich te onderwerpen, Deze heks had echter een groot probleem. Ze had te weinig echte toverkracht en de andere machtige organen in het land keken op haar neer.

Op een kwade dag kreeg de heks een goed plan. Ze maakte voor zichzelf de “mantel van pseudo-wetenschap”, geweven uit moeilijke en niet bestaande woorden, die geen zinnig mens begreep. Van dezelfde stof liet ze door haar achternichtje genaamd “psychologie” een bijpassende punthoed maken die de “muts der diagnonsens” werd genoemd. Uit angst voor zoveel vertoon van wetenschappelijkheid, gingen de andere machtige organen van dat land door de knieën. Vanuit het stof waarin zij zich wentelden, dikte deze groep domme lieden, de macht van de in werkelijkheid onkundige heks extra aan en prezen haar onterecht als “deskundig”.

De heks wrong zich in alle lagen van de bevolking en besmette vele, vele beroepen. Langzamer dan de zwarte pest, maar vele malen schadelijker en dodelijker, verspreidde zij haar macht over de wereld. Zij zaaide met brede gebaren onrust en “ziekten” en oogstte daarmee steeds meer macht en rijkdom.

Zij waart in vele gedaantes rond en toont haar mantel en hoed in elke parade. Degenen die haar onzinnigheid zien en doorgronden houden hun mond uit angst om voor dom versleten te worden. Het wachten is op dat ene onschuldige kind dat, gewapend met eerlijkheid, de heks haar kracht ontneemt en zegt: “Kijk mama, psychiatrie loopt in haar hemd.”

(ergens gevonden op het Grote Net)

’t Is weckdag vandaag. De boontjes zijn aan de beurt.

Het plukken en punten is al gebeurd, evenals het wassen. De potten zijn schoon en staan uit te lekken, dus het wecken kan beginnen!

Als je geïnteresseerd bent in alles wat met voedselbereiding en –verwerking te maken heeft, moet je eens een bezoek brengen aan het kookmuseum ‘De Vleer’ in Appelscha.
Je kunt het zo gek niet bedenken, of het is daar wel (op voedselgebied). De eigenaresse, Carolina Verhoeven, weet vreselijk boeiend te vertellen over alles wat je maar wilt weten over voedsel. Of je nou wilt weten hoe er in de Middeleeuwen gekookt (en gegeten) werd, of je wilt weten hoe je een lekkere vruchtensorbet maakt, Carolina (en ook haar dochter Imke) weten er het antwoord op.
Inmaken, roken, vriezen, drogen,… alles is er te zien. En de liefhebbers van kookboeken kunnen er helemaal hun hart ophalen: er is een bibliotheek met meer dan 1000 kookboeken!
Ik kan het iedereen aanraden om daar eens te gaan kijken!

Zo, en nu over tot de orde van de dag…. wecken dus!

Smileys geven nèt dat beetje extra bij een reactie, en daarom was ik ook zo blij dat je ze hier bij de reacties kon invoegen. Maar wat is nu het geval?
De smileys bij het reactieblok zijn verdwenen. D.w.z. ze zijn er wel, maar je ziet ze niet.
‘k Ben dus even aan het puzzelen hoe dit weer te herstellen is…. (Tips en suggesties zijn zeer welkom…)

‘k Geloof dat ik er weer een nieuwe verzameling bij heb/krijg.
Is een verzameling Wildebraspoppen, Barbies, kikkers, boeken van Annie M.G. Schmidt en Toon Hermans nog niet genoeg zou je denken. Kennelijk niet.

Heel ongemerkt is er het begin gemaakt voor een verzameling inmaakboeken. Boeken met heerlijke jam- en chutneyrecepten, met lekkere recepten voor het inmaken van zoet-zure groentes, met tips over het oogsten en bewaren van groente en fruit…. Heerlijk om door te snuffelen.
Mocht je dus nog iets hebben liggen waar je niets meer mee doet, geef dan even een seintje. Hier zijn die boeken meer dan welkom!

Nu alleen nog even een plaatsje zoeken. Het meest logische zou zijn om ze bij de kookboeken (toch ook al bijna 40 inmiddels) te zetten, maar dan moet ik eerst een grote reorganisatie houden. Nou ja, waar ik ze ook neerzet, gereorganiseerd moet er sowieso worden… ‘k Hoef me dus weer niet te vervelen!

Is er iemand die mijn hoofd wil overnemen?

’k Moet er eerlijkheidshalve bij vertellen, dat het vandaag erg pijnlijk is…

-Toen zouden ze trouwen. De mol was er al om Duimelijntje te halen. Ze ging diep onder de grond bij hem wonen en ze zou nooit meer in de warme zon komen, want daar hield hij niet van. Het arme kind was heel bedroefd. Nu moest ze afscheid nemen van die heerlijke zon, die ze bij de veldmuis tenminste nog in de deuropening had kunnen zien. “Dag, heldere zon,” zei ze en ze strekte haar armen hoog uit.-

Uit: Duimelijntje, een sprookje geschreven door de Deense verhalenverteller Hans Christian Andersen.

En ze leefden nog lang en gelukkig…

Heel veel leesplezier!

Ken je het nog? Schaduwfiguren maken?
Het was vroeger een van onze favoriete bezigheden!
Op deze deze site worden wat voorbeelden gegeven. Kun je even je kennis weer ophalen…

Als jullie vandaag een leuk log willen lezen, moet je even ergens anders gaan kijken, want ik ga een varken afleveren in Onstwedde, en daar valt voorlopig nog niks leuks over te schrijven…

Fijne zondag allemaal!

Shakespeare in Diever; gisteravond was het weer zover! Deze keer werd Henry IV ten tonele gebracht, deel 1.

Het spel was (als vanouds) prachtig, het decor en de kostuums geweldig mooi en de (door Jack Nieborg –regisseur- ) vertaalde teksten weergaloos goed! Iedere keer weer geniet ik van dit spel met taal; woorden kunnen op zoveel verschillende manieren gebruikt en uitgesproken worden. In de (toch ruim 400 jaar geleden) geschreven teksten van Shakespeare is voldoende ruimte om er hedendaagse woorden en slogans in te verwerken. Heel verfrissend als je tussen de, toch wel vaak wat bombastische shakespearezinnen, ineens een hedendaagse titel van een lied, of een reclameslogan hoort! De lachsalvo’s daverden dan ook regelmatig door het theater.

Het weer was geweldig, geen drupje regen gehad! De temperatuur was ook prima, maar ik was wel blij dat ik gisteravond –voor de eerste keer in deze zomer- sokken aangedaan had.
Donderdag a.s. gaan we weer, dan wordt deel 2 van deze boeiende voorstelling gespeeld!

Zoals ik al schreef, na het slenteren over de jammarkt in Neede zijn we naar Haaksbergen gereden, om Meneer en Mevrouw Huismusje daar eens op te zoeken, en Mevrouw Huismus een voorraadje eigengemaakte jam e.d. te brengen.

Niet moeilijk om te vinden hoor. Kijk maar naar de voordeur!

Eindelijk heb ik dan kennis kunnen maken met Klaas en Willem, de twee prachtige katten van Huismusje, èn met Fluister en Wind…

…twee hele mooie kabouters, die het daar in die prachtige tuin uitstekend naar hun zin hebben. Ze zien er erg mooi uit; Huismusje heeft ze enige tijd geleden voorzien van een nieuwe outfit. Boze tongen beweren dat ze er nu ‘poortvlietachtig’ uit zouden zien, maar niks is minder waar; ze hebben hun eigen ‘stijl’ gekregen!
In huize Huismus logeerde ook al enige tijd Albert, een klein kaboutertje die erg graag naar het KOC wilde. Albert heeft een prima tijd in huize Huismus gehad. Hij heeft daar leuke avonturen beleeft, dat kun je o.a. hier lezen.

Albert heeft zich inmiddels al een eigen plekje in het KOC veroverd…

We hebben een heel gezellige middag in Haaksbergen gehad. Gezellig gekletst, lekker gegeten en ‘rancuneus’ op een terrasje gezeten.
Toen we ’s avonds terug reden naar huis, vond Pluvius dat hij lang genoeg binnen had gezeten. Hij liet zich in zijn volle hoedanigheid zien, en had ook z’n vriend Donar meegenomen.

Maar wij zaten droog en zijn veilig thuisgekomen.
We kijken terug op een dag met een gouden randje….

Op de jammarkt zie je jam,…

…en jam,…

…en nog meer jam…

En de basis van dit alles is fruit…

…in alle soorten en smaken….

’t Was een erg leuke dag. De weergoden waren ons gunstig gestemd en hadden Pluvius een dag naar huis gestuurd. (waarvoor onze hartelijke dank)
Rond een uur of elf waren wij in Neede, waar het al gezellig druk was. Heel veel kraampjes met allerlei heerlijkheden. Het een zag er nog mooier en lekkerder uit dan het andere.
Heel veel nieuws heb ik niet gezien. Het enige wat ik nog niet eerder had gezien, waren de jams en chutneys uit Zweden. Helaas heb ik er geen informatie over en heb ook niet veel kunnen horen van wat de maker van dit lekkers hierover vertelde. Het was er erg druk…
‘k Heb weer de nodige nieuwe recepten weten te bemachtigen, en ik heb weer héél veel nieuwe ideeën opgedaan, dus ik kan voorlopig weer aan de slag!

En dat moet ook, want ik heb onderstaand affiche goed gelezen, en gedaan wat er staat!

Na een paar uur slenteren (hoe houdt een mens dat in hemelsnaam vol?) hebben we de jammarkt gedag gezegd en zijn vertokken naar Haaksbergen.
Daar gingen we een bezoek brengen aan Meneer en Mevrouw Huismusje, maar daarover later meer…