>
Er was eens….een eiland !
Er was eens.. een eiland, waar alle gevoelens leefden:
Geluk, Droefenis, Kennis en alle anderen.
Ook Liefde woonde daar..
Op een dag werd er aangekondigd dat het eiland zou zinken.
Dus iedereen maakte haar boot in orde en vertrok.
Alleen Liefde bleef..
Liefde wilde tot het laatste moment op haar mooie eiland blijven.
Toen het eiland bijna ging zinken, besloot Liefde om hulp te vragen.
Rijkdom kwam voorbij zeilen in een jacht zo groot als een huis.
Liefde zei: Rijkdom, kan ik meevaren, het eiland gaat zinken.
Nee, zei Rijkdom, nee, dat kan niet, want mijn schip ligt vol met goud en zilver, er is echt geen plaats voor jou.
Toen vroeg Liefde aan Verwaandheid, die even later in een prachtige boot voorbij kwam:
‘Verwaandheid, help me alsjeblieft..’
‘Nee, Liefde, het spijt me, je bent nat en ik wil niet dat mijn mooie boot nat en vies wordt’.
Toen zag ze Droefenis en Liefde vroeg om hulp:
‘Droefenis, laat me met je meegaan’.
‘O, Liefde, zei Droefenis, ik ben zo verdrietig, ik wil even alleen zijn.’
Toen kwam Geluk langs, maar die was zo gelukkig dat ze
Liefde niet eens hoorde toen ze riep.
Opeens hoorde ze een stem:
‘Kom, Liefde, ik neem je wel mee..’
Liefde voelde zich zo blij en dankbaar dat ze vergat te vragen hoe hij heette.
Toen ze op het vaste land waren, gingen ze ieder hun eigen weg.
Maar Liefde realiseerde zich dat die man haar gered had, toen iedereen haar op het eiland achter liet.
Ze ging naar Kennis en vroeg:
‘Wie heeft me geholpen?’
‘Dat was Tijd’ zei Kennis.
Tijd ? vroeg Liefde?
‘Waarom heeft Tijd mij geholpen?’
Kennis glimlachte wijs en antwoordde:
‘Alleen Tijd is in staat de grootheid van Liefde te herkennen’
>