Ik wil jullie een kleurrijk filmpje laten zien!

”

Ga er even rustig voor zitten en neem de tijd om hiervan te genieten.
(Heb je nu niet voldoende tijd, kom dan later terug. Het is beslist de moeite waard!)

Gisteren vond ik in mijn mailbox een heel aardig filmpje. Het doet je even weer beseffen waarom het dragen van autogordels zo belangrijk is.
Als je op het plaatje klikt, krijg je het filmpje te zien.

Dit roept bij mij natuurlijk wel de vraag op, hoe het met mijn Log-lezers zit; dragen zij wel altijd hun autogordel?
Ik moet eerlijkheidshalve zeggen dat ik regelmatig overtredingen maak (en dan met name snelheidsovertredingen) maar dat er twee dingen zijn waarop ik nooit gepakt kan worden. Het eerste is alcoholgebruik, en het tweede is het dragen van de gordel. Hier ben ik echt heel consequent in!
Maar vertel eens, hoe zit dat bij jullie?

Het kost je 15 seconden om naar dit filmpje te kijken.
Je kippenvel erna duurt langer…..

Klik op het plaatje.

Spam, soms krijg je er te veel van, ….

…. en komt het je neusgaten uit!

Hebben jullie er ook zoveel last van?

…. moeten mannen met baarden zijn.

Maar hoe zien die baarden er dan uit? Net zoals de baarden van de mannen die meedoen aan de ‘World Beard and Moustache Championships’?
Waarschijnlijk niet, want wil je deze baarden zo in vorm te houden, dan heb je er een dagtaak aan. En die kapers hadden wel wat anders te doen!

Mijn lief draagt al zo lang ik hem ken (en dat zijn al héél wat jaartjes…) een baard. Maar gelukkig wel een gewone. En niet zo’n opgedirkt exemplaar als de mannen die je kunt zien als je hier klikt.

Wat vind jij van mannen met baarden?
Vertel eens eerlijk?

Wat zijn ‘sprokkelwandelingen’ toch fijn, en wat kunnen ze mooie dingen opleveren!
Zo maar ineens kwam ik terecht op de website van Truus Nauta. Ze schildert met textiel de mooiste landschappen.
Uit oude en versleten lappen ontstaan prachtige voorstellingen. Qua kleur fantastisch op elkaar afgestemd.
Onderstaand werk heet Wachtende akker. Ik associeerde het gelijk met onze volkstuin. De kleuren, het licht… Ik vind het prachtig!

Als je dit mooi vindt, moet je beslist even op haar website gaan kijken. En als je van zeegezichten houdt, prijs je je helemaal gelukkig!

De vuvuzela produceert (m.i.) een rot geluid.
Of je er nou gewoon na een doelpunt op toetert, of je maakt er een liedje mee, of je laat er gerenommeerde musici nummers van Brahms of Ravel op spelen, het is en blijft een rotgeluid!

En dat ik niet de enige ben die de vuvuzela (wat ook een stomme benaming voor die oranje toeter…) niet te pruimen vind, kun je hier lezen. En voor deze man kan ik alleen maar sympathie voelen!
Het toppunt van idioterie vind ik wel een echtpaar dat z’n kind Maria Vuvuzela wil noemen.
Het arme kind!
Hier kun je het laatste nieuws over die oranje toeters lezen!

Enniewee, nog een paar dagen, en dan wordt de oranje toeter weer opgeborgen (of weggegooid) en dan zal de rust in Nederland wederkeren. (hoop ik!)

Wat vinden jullie van deze lawaaimaker?
Vind je dat ik overdrijf en dat het er bij hoort, of vind je dat ik een heel klein beetje gelijk heb?
Vertel het me eerlijk!

Het heeft niet geholpen ….

(uit het Dagblad van het Noorden, vrijdag 25 juni j.l.)

…. of hij heeft niet overtuigd genoeg gebeden ….

Wat men je NIET vertelde tijdens de vele geschiedenislessen !

Hier volgen een aantal feiten uit de jaren 1500 :
*De meeste mensen huwden in juni, omdat ze hun jaarlijks bad namen in mei,en dus in juni nog redelijk fris roken. Tegen die tijd begon men echter toch al lichtelijk te stinken, en dus droeg de bruid een boeketje bloemen om haar lichaamsgeur te verbergen. Daar komt dus het gebruik van dat ook vandaag nog de bruid een bruidsboeket draagt.*

*Een bad bestond uit een grote kuip die gevuld werd met heet water.De heer des huizes genoot het privilege van het schone water, daarna volgden de zoons en andere mannen die deel uitmaakten van het huishouden,dan de vrouwen, en tenslotte de kinderen. De baby’s waren als laatsten aan de beurt. Tegen dan was het water zo vuil dat je er makkelijk iemand in kon kwijtraken… Vandaar de uitdrukking “de baby met het badwater weggooien”.*

*Huizen hadden in die tijd strooien daken, zonder houten gebinte.Het was de enige plek waar de dieren zich warm konden houden, en dus leefden de katten en kleinere dieren (muizen, ongedierte) in het dak. Als het regende werd het daar glibberig, en soms gleden de dieren dan uit en vielen van het dak. Vandaar het Engelse gezegde “It’s raining cats and dogs”.*

*Niets kon verhinderen dat er dingen in het huis vielen. Dit was een echt probleem in de slaapkamer, waar ongedierte en uitwerpselen je schone beddengoed konden bederven. Daarom werden bedden voorzien van grote palen om een laken over te hangen dat dan toch een beetje bescherming bood. Zo is het gebruik van hemelbedden ontstaan.*

*In die tijd kookte men in de keuken in een grote ketel die altijd boven het vuur hing. Elke dag werd het vuur aangestoken, en werden er ingrediënten toegevoegd aan de ketel. Men at meestal groenten, en weinig vlees. Men at deze stoofpot ’s avonds, en liet het overschot in de ketel. Dit werd dan ’s nachts koud, en ’s anderendaags begon men gewoon opnieuw. Zo zaten er in hun stoofpot vaak dingen die er al heel lang inzaten…*

*Wie geld had, kon zich tinnen borden veroorloven. Voedsel met een hoge zuurtegraad zorgde er voor dat een beetje van het lood in het voedsel terecht kwam, wat vaak tot een loodvergiftiging en de dood leidde. Dit gebeurde het meest met tomaten, waardoor tomaten de volgende +/- 400 jaar als giftig werden beschouwd. Brood werd verdeeld volgens je sociale status. Arbeiders kregen de aangebrande bodem van het brood, het gezin at het middendeel op en gasten kregen de bovenste, krokante korst.*

*Men gebruikte loden bekers om bier of whisky te drinken. Die combinatie zorgde er soms voor dat de drinker een aantal dagen buiten westen was! Als de dronkaard dan bewusteloos gevonden werd langs de straat, werd hij vaak gereed gemaakt om begraven te worden. Hij werd een aantal dagen op de keukentafel gelegd,en de familie at en dronk aan diezelfde tafel, en wachtte af of hij nog wakker zou worden. Vandaar het gebruik van de doodswake.*

*Engeland is oud en klein, en de bevolking vond geen plaats meer om de doden te begraven, dus werden er kisten uitgegraven en de beenderen naar een beenderhuis overgebracht, zodat ze de graven konden hergebruiken. Bij het heropenen van deze kisten, ontdekten ze dat er bij 1 op 25 aan de binnenkant gekrabd was, ze beseften dat ze levenden hadden begraven. Van toen af werd er een touwtje rond de pols van een lijk gebonden, dat omhoogleidde en verbonden was met een belletje boven de grond. Iemand moest dan heel de nacht op het kerkhof zitten om te horen of de bel rinkelde. En zo werd er wel eens iemand “gered door de bel”.*

Wie zei er ook alweer dat geschiedenis saai was…?

‘k Ben blij dat jullie ook niet wisten wat het apparaatje uit mijn vorige log moest voorstellen. Op Toaske na, want zij dacht dat het iets met ontharen te maken had. En dat is ook zo.
Ik had n.l. ook nog nooit van dit ding gehoord of gezien, en was dan ook hevig verbaasd dat dit simpele ding zoveel effect kon hebben op gezichtsbeharing.

De naam van dit apparaatje is Epispring, en de werking is heel simpel.
• Buig de Epispring in een omgekeerde U.
* Rol de Epispring vervolgens naar boven door de handvatten
* van de Epispring van buiten naar binnen te draaien.

Een kind kan de was ontharing doen!

Na de overgang verandert de hormonenhuishouding bij vrouwen, wat tot gevolg kan hebben dat veel vrouwen last krijgen van overtollige gezichtsbeharing. Voor deze vrouwen is het ideaal. Even met de spiraal over je gezicht, draaien, en klaar is Kees Mientje!

Handig toch?

Tijdens mijn sprokkeltochten kwam ik ergens een filmpje tegen van een meneer die vertelde waaraan hij een hekel had. Ik heb er toen niks mee gedaan, maar het filmpje bleef door mijn hoofd spoken.

Een hekel hebben aan… , wat betekent dat eigenlijk? De letterlijke betekenis kun je hier lezen, maar dat is niet wat ik bedoel.

Iedereen heeft wel ergens een hekel aan, en ik vraag me af waar dat vandaan komt. Is het iets wat zich in je prilste kindertijd ontwikkeld heeft? Zoiets als dat je destijds spruitjes niet lekker vond en dat zich dat ontwikkeld heeft tot een hekel hebben aan spruitjes? Of is het een aangeleerd gedrag?
Iets wat we hebben overgenomen van andere mensen, b.v. onze ouders, omdat we dachten dat het zo moest?
Of is een hekel hebben aan iets een uiting van een persoonlijke eigenschap die we bij onszelf afkeuren? We willen vaak voor onszelf niet weten dat we slechte eigenschappen hebben, en daarom ontkennen we dan die eigenschap. Het gekke is dat we die eigenschap dan steeds wel bij andere mensen zien en veroordelen.
Maar in plaats van naar onszelf te kijken en te onderzoeken, waarom we een hekel hebben aan de ander, projecteren we die op de ander. En omdat we een hekel hebben aan de ander willen we geen contact met de ander, om te ontdekken waarop we onze hekel nu eigenlijk baseren.

Waar hekel hebben aan een soort voedsel vaak wijst op de lichamelijke noodzaak te voorkomen een stof binnen te krijgen waar het lichaam niet mee om kan gaan, is hekel aan een voorwerp of een begrip vaak een uiting van het waarnemen van het anderszijn.

Hoe het zit met een hekel hebben aan andere mensen, kun je hier lezen.

Ik heb ’s morgens vaak een hekel aan de wekker, en ik kan ook heel goed vertellen waarom. Die wekker stoort me bij een van mijn favoriete bezigheden, n.l. slapen. En ik vind het niet leuk om gestoord te worden als ik met iets prettigs bezig ben.
Ik kan me nog herinneren dat ik het vroeger heel vervelend vond als ik moest komen eten, terwijl ik nog zo lekker aan het spelen was. Meestal wilde ik dan ook geen eten, wat weer een ‘strijd’ opleverde met mijn moeder. Ik had dus ook heel goed een hekel aan eten kunnen ontwikkelen

En hoe zit het met jou? Heb je ook ergens een vreselijke hekel aan, en heb je enig idee hoe dat komt?
Vertel eens?

Tijdens een van mijn sprokkeltochten over Het Grote Net kwam ik potloden tegen. De gewone, ouderwetse potloden. Grijze en gekleurde, van alles wat.
Met potloden kun je schrijven, kleuren, maar je kunt er ook kunstvoorwerpen van maken. Of sieraden.

<

De sieraden zijn gemaakt door Maria Christina Belluci, de potloodbank is van Boex 3D Creative Solutions, en de andere kunstenaars zijn Jennifer Maestre, Yuta Watanabe, George W. Hart, Michiel Cornelissen, en de designer Felissimo heeft een mooie set potloden ontworpen die je kunt verzamelen.

En dan heb ik ook nog een heel bijzonder ‘potloodfilmpje’ voor je. Daarvoor moet je hier klikken.

Klik vooral op de links. Je vind daar nog veel meer mooie dingen!

Dat je olifanten veel kunstjes kunt leren, was me bekend. Maar dat je ze ook kunt leren schlderen….

Bekijk het het filmpje hier en vertel eerlijk wat je ervan vindt!

We gaan de klok weer verzetten!

En als je niet meer weer of je een uur naar voren moet, of een uur naar achteren, dan heb ik hier een heel mooi ezelsbruggetje voor je.

De mensen die er problemen mee hebben, zouden hier even moeten kijken. (beetje grof, maar wel leuk)
En voor de anti-zomertijdmens heb ik ook nog iets aardigs. Klik hier maar.

Ik heb er geen problemen mee. Mijn bioklok is heel flexibel. En jij?