>
Een wijze les voor jongeren.
Bij het verlaten van een supermarkt stelt de jonge caissière aan een oudere
vrouw voor, dat zij voortaan haar eigen boodschappentas maar mee moet nemen,
in plaats van een plastic tas te kopen. “Want plastic tassen zijn niet goed
voor het milieu”, zo zegt ze.
De vrouw verontschuldigt zich en legt uit:”Wij hadden dat groene gedoe niet
toen ik jong was!”
De caissière antwoordde:”Ja, en dat is nou juist ons probleem vandaag de
dag, jullie generatie maakte zich niet druk om het sparen van het milieu
voor de toekomstige generaties!”
Ze had gelijk, onze generatie had dat groene gedoe niet in onze dagen. Toen
hadden we melk in flessen, frisdrank in flessen en bier in flessen, die we
leeg en omgespoeld terug brachten naar de winkel. De winkel stuurde deze dan
terug naar de fabriek en in de fabriek werden deze flessen gesteriliseerd en
opnieuw gevuld. Wij deden ècht aan recycling. Maar we deden niet aan dat
groene gedoe in die tijd!
Wij liepen trappen, omdat we niet over roltrappen en liften beschikten in
elk gebouw. Wij liepen naar de supermarkt en hezen onszelf niet iedere keer
in een 300 PK machine, elke keer als we 2 blokken verder moesten zijn. Maar
ze had gelijk, wij hadden dat groene gedoe niet in onze tijd!
Babyluiers gingen in de kookwas, omdat wegwerpluiers niet bestonden. We
droogden onze kleren aan de lijn en niet in een energieverslindende machine
die continue 2000-Watt verbruikt. Wind- en zonne energie droogden onze
kleren echt. Vroeger, in onze dagen.
Kinderen droegen de afdankertjes van oudere broers en zussen en kregen geen
gloednieuwe kleren. Maar de jonge dame heeft gelijk! Wij hadden dat groene
gedoe niet in onze tijd.
In die tijd hadden we – misschien – 1 tv of radio in huis en niet 1 op elke
kamer. De tv had een klein schermpje, ter grootte van een zakdoek en niet
een scherm ter grootte van de bijenkorf.
In de keuken werden gerechten gemengd en geroerd met de hand, omdat we geen
elektrische apparaten hadden die alles voor ons deden.
Wanneer we een breekbaar object moesten versturen per post, dan verpakten we
dat in een oude krant ter bescherming en niet in piepschuim of plastic
bubbeltjes folie.
In die tijd gebruikten we geen apparaat met een motor die op benzine het
gazon maaide. We gebruikten een maaier die geduwd moest worden en
functioneerde op menselijke kracht, waren fit, minder dik, geen diabetes-2.
Wij sporten door te werken, zodat we niet naar een fitnessclub hoefden te
gaan om op ronddraaiende loopbanden te gaan rennen die draaien op
electriciteit, nu is door obesiteit, diabetes bijna volksziekte nr. één !
Maar ze heeft gelijk. Wij hadden dat groene gedoe toen niet.
Wij dronken uit een fontein wanneer we dorst hadden, in plaats van uit een
plastic fles, die we na 30 slokken weggooien. Wij vulden zelf onze pennen
met inkt,in plaats van elke keer een nieuwe pen te kopen. Wij vervingen de
mesjes van het scheermes, in plaats van het hele ding weg te gooien alleen
omdat het mesje bot is. Maar wij hadden dat groene gedoe niet in onze tijd.
Mensen namen de trein of een bus en kinderen liepen of fietsten naar school
in plaats van hun moeder als 24-uurs taxi servicedienst te gebruiken. Wij
hadden 1 stopcontact per kamer en niet een heel arsenaal aan stekkerdozen en
verlengsnoeren om een dozijn apparaten van stroom te voorzien.
En wij hadden geen geautomatiseerde gadgets nodig om een signaal op te
vangen van een satelliet die 2.000 mijl verderop in de ruimte hing, zodat we
contact konden leggen met anderen en uit te vinden waar de dichtstbijzijnde
pizzatent zich bevind die we niet bereikten omdat we GSM-bellend de
tegenligger niet zagen…..
Maar is het niet in en in triest dat de huidige generatie klaagt over hoe
verspillend wij ‘oudere mensen’ waren, gewoon omdat wij dat groene gedoe
niet hadden in die tijd?